Wybitni naukowcy, którzy wybrali Polskę.
Jak wyglądała chirurgia w XIX wieku? Na czym polegały rewolucyjne zmiany tego stulecia? Dlaczego wybitni lekarze i naukowcy z zaboru pruskiego i austriackiego zdecydowali się wybrać polską tożsamość? Wynalazca masek i rękawiczek chirurgicznych, Jan Mikulicz-Radecki, jeden z najwybitniejszych chirurgów ówczesnej Europy – Ludwik Rydygier, a także Rudolf Weigl, twórca szczepionki przeciwko tyfusowi – oni wszyscy podążyli tą drogą. Co nimi kierowało? Kim byli i co osiągnęli w dziedzinie medycyny? Badania Rudolfa Weigla mogły doprowadzić do uratowania milionów ludzi w trakcie II wojny światowej. Jak to możliwe, że dzisiaj nie pamiętamy o jego wybitnych osiągnięciach? W najnowszym odcinku podkastu z detalami i bez cenzury przedstawimy sylwetki trzech wybitnych naukowców, którzy zdecydowali się wybrać polską tożsamość. Gościem Cezarego Koryckiego jest profesor Michał Kopczyński z Muzeum Historii Polski. Zapraszamy do podkastu Muzeum Historii Polski. To opowieści o wybitnych postaciach sprzed wieków i kulisach kluczowych wydarzeń dla dziejów naszego kraju, przeplatane mniej znanymi, choć pasjonującymi wątkami z historii Polski. Podkastu Muzeum Historii Polski wysłuchasz na YouTube, Spotify, Google Podcasts, Audiotece, a także na innych platformach podkastowych. Zapraszamy do subskrypcji naszych profili. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl
I w 1876 osiadł Kętrzyński we Lwowie, był, prawda, pracował dyrektorem zakładu imienia Ossolińskich we Lwowie, no wielkim, bardzo zasłużonym historykiem dla polskiej, dla polskiej mediawistyki, jednym z pierwszych takich historyków uczonych. takich uczonych, prawda, historyków krytycznych, powiedziałbym takich nowoczesnych. Wracając do Ludwika Rydegiera, kto tego wspaniałego chirurga, mówiąc w cudzysłowie oczywiście, zindoktrynował na polskość? No właśnie, on się już sam zindoktrynował w czasie studiów w Greifswaldzie. Tam studiował medycynę i zmienił pisownię nazwiska, bo on się pisał Riediger, R-I-E i D-I-E, prawda, potem po niemiecku.
Pracował w Gdańsku i to właśnie takie żeńskie zakony. Dopiero po trzech latach, w 1877 roku, jak zdał sobie sprawę, że w tych szpitalach, w których tam głównie to było położnictwo, że właściwie nie ma szans rozwoju, wrócił do Greifswaldu i dostał tam asystenturę. Habilitował się w 1878 w Jenie, po czym znowu nie mając, mając przed sobą taki los prywatnego docenta, postanowił wrócić do Chełna. Czyli w rodzinne strony. Tutaj założył klinikę, która była okulistyczno-ginekologiczno-chirurgiczna. Tam było 25 łóżek, były takie sale dla rekonwalescentów, ogród. Bardzo dobrze chirurzy przychodzili, bo Rydiger był bardzo znany i naprawdę polecany przez pacjentów, więc przychodzili też...
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.