Jak wyglądały wakacje w PRL?

Jest ona jednocześnie dokumentem ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków. Po dokładnym wypełnieniu książeczki, zgodnym z objaśnieniami, turysta wysyła do redakcji kartę zgłoszeniową, która w postaci karty pocztowej stanowi część składową książeczki, A następnie poświadcza książeczkę w najbliższej placówce PTTK. A zatem każdy nabywca książeczki był wpisywany do ewidencji. Służyło to po części jego bezpieczeństwu, ale w razie niewłaściwego zachowania można go było łatwo zidentyfikować. Ważną częścią książeczki były strony z kuponami. Gdy autostopowicz został już podwieziony na miejsce, wręczał kierowcy karteczkę z liczbą przejechanych kilometrów.

Hitem na księgarskich półkach była Podróż za jeden uśmiech Adama Bachdaya i to do tego stopnia, że przygody Dudusia Fonferskiego zaadaptowano jako seria. Co ciekawe, w naszym krajowym autostopie zakochali się również Węgrzy. Dla wielu z nich Polska lat 60. była oknem na świat, a moda, filmy czy muzyka były tak samo ważne jak możliwość podróżowania autostopem. Pod czujnym okiem PTTK, Ministerstwa Komunikacji i Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej. Oczywiście. Część trzecia. Za granicę czy na działkę? Krótko po II wojnie światowej, gdy komuniści budowali w Polsce system totalitarny, wyjazdy za granicę w praktyce stały się niemożliwe.