Jak wyglądały wakacje w PRL?

Dlatego też sprawowało pieczę nad tak zwanymi domami turysty, stanicami wodnymi, schroniskami czy bazami namiotowymi. Ale o co chodzi z tym organizowaniem turystyki indywidualnej? Spójrzmy na to na najlepszym możliwym przykładzie. Na przykładzie autostopu. Jest rok 1957. Zainspirowani amerykańską popkulturą dwaj studenci AGH w Krakowie, Bogusław Leitl i Tadeusz Sowa, wybierają się w pierwszą w Polsce podróż autostopową. Objeżdżają cały kraj. Niczego niespodziewających się kierowców przekonują, machając proporczykiem z napisem, ten kierowca fajny chłop, co popiera autostop. Sami nazywają się włóczykijami, a w Dzienniku Podróży skrzętnie notują wszystkie szczegóły oraz zbierają podpisy od kierowców.

Gdy ten zebrał ich odpowiednią liczbę, mógł wziąć udział w losowaniu nagród. A już w roku 1958 do wygrania było nie byle co, bo aparaty fotograficzne, sprzęt AGD, a nawet, jak mówiono, fabrycznie nowy samochód krajowy. I rzeczywiście, nową syrenę prosto z taśmy produkcyjnej odebrał Jan Majewski z Łodzi, mający na koncie aż 86 870 kilometrów przejechanych razem z autostopowicza. Chociaż w książeczkach Autostopowicza można było znaleźć mapy oraz subtelne sugestie tras, w tym np. trasę Wielkiej Budowy Socjalizmu, propagandowy wymiar polskiego autostopu był chyba mimo wszystko na drugim planie.