052. Kopenhaga Półmaraton

Jak byłam mała, pamiętam, chodziliśmy na cmentarz zawsze po prostu ze zniczem, który był zniczem, otwartym, nie w plastiku, normalnie ogień, łuna była. Te takie... No, że li... Nie, nie, nie. Te takie czerwone, ceramiczne doniczki. Donice fajnie wyglądały, nie kosztowały nie wiadomo ile. Dodatkowo robił się klimat, bo był otwarty ogień. Ja wiem, jak spadnie deszcz, to ogień się zgasi, ale jakby taki był urok. A teraz od wielu lat zalała nas chińszczyzna plastikowe, wielkie, gówniane, ogromne, im większe, tu jakaś róża, tu jakiś anioł, nie wiem, Pan Jezus i różne inne. I uważam, że nie dość, że to jest drogie, to jest szpetne, to jeszcze jest po prostu wuchtą plastiku, która zalewa nasz i zabrudza nasz świat i te groby, które potem wyglądają, to głównie oczywiście widać.

Byliśmy na tym shakeoucie, też przebiegliśmy sobie kilka kilometrów. No tu muszę powiedzieć, że było na bogato. Jak wróciliśmy, to czekały na nas jakieś super soki, kawa, kanapki, croissanty, jakieś super owsianki, takie miseczki z jakąś granolą. Witamin Well. On się tutaj, chyba te izotoniki, one są w kilku smakach i rodzajach. Tam jest jakieś na regenerację, na nawodnienie i tak dalej. To to, co Inge Brixen reklamuje, ma z nimi współpracę. Oni widzą, że się www.kopenhaga.pl