Jak Gorol spotkał się z Hanysem w AA

Tak, żebym przestał pić, bo nawet już ci, co z nimi, żebym pił, to potem się ze mną nie chcieli zadawać. To byłem takim samotnikiem, ale jak żebym przyszedł do tej wspólnoty, to żebym się poczuł taki jedny, że nie jestem już ten sam, nie? Że mogłem z ludźmi pogadać o tym, co mnie boli, nie i tak inny, nie jakoś inaczej, żebym się poczuł i poczułem taką jedność z tymi innymi ludźmi. Jak oni mówili coś o sobie, to ja żebym się tam co sam miał, Nie mówię, kurde, oni mówią jakby o mnie, nie? To samo Jożem przeżywał, nie? Jak tam mówili, kurde, te moje cierpienia, jak Jożem się budził na kacu, nie? Z tym lękiem, strachem, co że narozrabiał, czy miałem iść do pracy, czy nie? Te wyrzuty sumienia, bo Zajrzem zabił swoją rodzinę, żonę, dziecko, bez niczego, nie dawałem sobie rady z tymi emocjami, kurde, a że o tym mówią, oni się utożsamiali z tym, to mi było lże, nie, że nie jestem takim wyrzutkiem, nie, że inni też to przeżywali, nie, a ja myślałem, że ja jestem taki jakiś wyklęty i no, nie.