Odcinek 132 - Majówka w Morii
Drużyna Pierścienia przywędruje dzisiaj spore przestrzenie kopalni Morii. Poznamy trochę historii tego miejsca, a na koniec zawędrujemy do części mieszkalnej. Ale zanim kolejne karty rozdziału, porozmawiamy z wyjątkowym wędrowcem, który zawitał dzisiaj do gospody dr Markiem Jastrzębskim! Zapraszamy na 132-ty odcinek naszego Podcastu.Wesprzyj nas na Patronite - https://patronite.pl/podzielonymsmokiemDołącz do Discorda - https://discord.gg/GTGN7Drg2T
A nie ma nic lepszego niż połączyć pasję z pracą zawodową. W 2020 roku napisał artykuł Kwestia Orłów J.R. Tolkiena czytając Władcę Pieśni i Hobbita w czasopiśmie Ptaki w Literaturze, Kulturze, Języku i Mediach. A w 2024 roku napisał artykuł Mythopoeic Fantasy in Search of Harmony with the World. Meta-teoretical considerations that use the example of Tolkien's father. Natomiast na początku tego roku ukazała się kolejna pozycja. Reception of Tolkien. Mythology for the Contemporary World. Volume 1. Cultural expansion and psychological identification. Po samym tytule możemy się domyślać, że nie jest to ostatnia książka naszego gościa. Tom pierwszy, prawda, mamy. Więc dziś być może dowiemy się więcej. Natomiast drodzy słuchacze, słuchaczki, witamy serdecznie, ponieważ gościem naszej gospody dzisiaj jest autor opozycji, dr Marek Jastrzębski.
Dla wspierających przygotowujemy m.in. dodatkowe materiały, odcinki post-scriptum czy zestawy upominków. Oczywiście wsparcie jest całkowicie dobrowolne. Podcast nadal będzie dostępny za darmo, bo przede wszystkim tworzymy go z pasji do Tolkiena. Zapraszamy też na naszego Instagrama i Facebooka, gdzie publikujemy materiały uzupełniające do odcinków. Na stronie internetowej znajdziecie z kolei przypis z bibliografią oraz nasz Tolkienozbiór, czyli bibliotekę książek, z których korzystamy tworząc podcast. Polecamy także Hobbitzkie Wiadomości, gdzie co dwa tygodnie omawiamy najnowsze wydarzenia ze świata Tolkienowskiego. A jeśli chcecie porozmawiać z nami i innymi słuchaczami, zapraszamy naszego Discorda, który jest otwarty dla wszystkich, kto tam toczy się najwięcej dyskusji, ciekawych rozmów i spotkań. Wasze komentarze, oceny i wiadomości bardzo nam pomagają, więc dziękujemy i zapraszamy do kontaktu.
W ciszy nocnej myśl o czarnej kuli opanowała Pipina jeszcze natrętniej. Hobbit czuł znowu ciężar kryształu w ręku. Widział tajemnicze czerwone jądro, które przez krótką chwilę błysnęło mu z głębi. Kręcił się i przewracał z boku na bok, daremnie usiłując myśleć o czymś innym. Wreszcie nie mógł już znieść tej odręki. Wstał i rozejrzał się dookoła. Księżyce rozjaśniał dolinkę zimną, białą poświatą. Pod krzywami leżały czarne cienie. Wszyscy w obozie spali. Dwóch wartowników nie było widać. W pobliżu czuwali pewnie wyżej na pogórku albo schowali się w paprociach. Sam nie rozumiejąc czego popycha Pipin cichcem podkradł się do Gandalfa. Chwilę patrzył na niego. Czarodziej jak się zdawało spał, lecz powieki miał na pół tylko przymknięte. Oczy przebłyskiwały spod długich rzęs.
Wypincofnął się szybko. Gandalf jednak nie drgnął nawet, więc hobbit raz jeszcze, niemal wbrew swojej woli, pchany nieodpartą jakąś siłą, podpełznął, zachodząc czarodzieja od tyłu. Zatrzymał się o krok od jego głowy. Gandalf był spowity kocem, a płaszcz rozpostarł na wierzchu. Między zgiętym w łokciu ramieniem, a prawym bokiem zarysował się kulisty kształt jakiegoś przemiotu zawiniętego w ciemne sukno. Dłoń czarodzieja jakby właśnie przed chwilą osunęła się z zawiniątka i leżała tuż obok, na ziemi. Tak, czyli ciekawość Pipina tutaj nie jest, to nie jest pierwszy przypadek, prawda, że Pipin pchany ciekawością próbuje albo robi coś, co w konsekwencji wydaje się niebezpieczne, albo jest niebezpieczne, albo jest głupie, tak jak tutaj w kopalni Morii, więc jest to jego cecha charakteru, Pipina, i przynosi to czasem dobre efekty, jak w przypadku Palantira, wbrew pozorom przyniosło dobre efekty, natomiast tu w przypadku Morii niestety nie.
I podobnie przetłumaczyli wszyscy nasi tłumacze, bo Skimniewska mówi tutaj, to poważna sprawa, a nie chobicka majówka, Łodziński to poważna misja, a nie majówka hobbitów, więc wszyscy nasi tłumacze przełożyli ten fragment bardzo podobnie, natomiast w oryginale brzmi on trochę inaczej, tam jest rzut idiom. This is a serious journey, not a hobbit walking party. Walking party to jest właśnie ten idiom sugerujący to takie wycieczkę, majówkę. Jest to pisane łącznie z myślnikiem w środku między walking a party. I co na ten temat mówi OED? Walking party to jest a person or a group of people who are so fun to be with that wherever they go... There's bound to be a party or at least a good time.
Hobbiton Nogi zaczynały odmawiać posłuszeństwa i wszyscy marzyli o tym, żeby znaleźć miejsce, w którym mogliby się położyć i przespać, kiedy nagle ściana po lewej stronie korytarza zniknęła. Wyglądało to tak, jakby wyszli przez bramę w czarną i pustą przestrzeń. Z tyłu wyczuwali silny prąd cieplejszego powietrza, a ciemność przed nimi zziębiła im twarzy. Zatrzymali się zbici w niespokojną gromadkę. I tu od razu sprostowanie mojego własnego błędu z wcześniejszego fragmentu odcinka, bo mówiłem wam w tym momencie, kiedy byli w tej wartowni, że przeszli do tego miejsca 30 km, to nieprawda. Tu mamy teraz 30 mil. Tak, 30 mil, bo mamy 15 do wartowni ze studnią i 15 kolejnych mil od wartowni ze studnią do tego miejsca, gdzie wyszli na otwartą przestrzeń.
No i jest podane, że maszerowali w zasadzie do granicy wytrzymałości Hobbitów, czyli tak długo, jak Hobbici dawali radę. I jest tu podane, że mniej więcej właśnie te 24 km to jest taka dzienna dawka kilometrów, którą Hobbici są w stanie przejść bez konsekwencji dla długotrwałej wędrówki. Oczywiście byli w stanie przejść więcej na pewno. Zdarzały się takie momenty i będą się jeszcze zdarzały. No i co tu się wydarzyło? I znowu mamy tutaj błąd w tłumaczeniu fronców, kolejny dzisiaj zauważony przeze mnie. Froncowie piszą, ściana po lewej się otworzyła. To by sugerowało, że wiecie, wchodzą do otwartej przestrzeni, tak jakby w rogu, w rogu tej komnaty, załóżmy, że komnata jest kwadratowa czy prostokątna, to otworzyła się tylko lewa strona, tak?
Czyli prawa strona dalej była koło nich ściana, czyli weszli w rogu. Takie wrażenie jest po słowach fronców. Natomiast W rzeczywistości było, w oryginale było trochę inaczej, posłuchajcie. They had much as far as the hobbits couldn't endure without a rest, and all were thinking of a place where they could sleep, when suddenly the walls to right and left vanished. Czyli the walls to right and left, z obu stron ściana zniknęła, tak? Odcinek 132
Niemniej, koniec końców, przeszli i dotarli do tej chociażby jednej komnaty, która już... Na wielu z nich zrobiła kolosalne wrażenie. Myślę, że nawet Gimli był tutaj mocno zaskoczony. Myślę, że nawet ta komnata, która naprawdę nie jest niczym specjalnym, jeśli chodzi o Morię, nawet ta komnata była czymś więcej, niż sobie wyobrażał Kraston, który znał chociażby Erebor, tak? Bardzo piękną, potężną, wielką siedzibę krastonoludów w Samotnej Górze, którą odbudowano po śmierci Smoka. Co wiemy z książki Hobbit, którą analizowaliśmy
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
zapraszamy na nasze konto w serwisie Patronite
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„zapraszamy na nasze konto w serwisie Patronite"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Drużyna Pierścienia przywędruje dzisiaj spore przestrzenie kopalni Morii. Poznamy trochę historii tego miejsca, a na koniec zawędrujemy do części mieszkalnej. Ale zanim kolejne karty rozdziału, porozmawiamy z wyjątkowym wędrowcem, który zawitał dzisiaj do gospody dr Markiem Jastrzębskim! Zapraszamy na 132-ty odcinek naszego Podcastu.
Wesprzyj nas na Patronite - https://patronite.pl/podzielonymsmokiem
Dołącz do Discorda - https://discord.gg/GTGN7Drg2T