Po Prostu Wschód 06.04.2024

Halimow bardzo szybko awansował w państwie islamskim. On już jak się znalazł w Syrii, nagrał taki filmik, w którym właśnie mówił, zwracał się do prezydenta, to był 2015 rok, zwracał się do prezydenta Rachmona i do urzędników jego, że właściwie uważajcie, idziemy po was, jest tutaj bardzo dużo chłopców, którzy aż się palą, żeby po prostu obalać wasze świeckie dyktatury. Halimow został Czymś w rodzaju głównodowodzącego państwa islamskiego i był nim do 2020 roku, kiedy zginął w czasie bombardowania w Syrii. Natomiast to rekrutowanie mieszkańców Azji Środkowej do państwa islamskiego, czy tego jakby głównego, działającego głównie w Syrii, czy tego bardziej skoncentrowanego na tym regionie Pakistan, Afganistan, Azja Środkowa, miało miejsce także później.

W Tadżykistanie jest na przykład wiele miejsc, gdzie nie dochodzi transport publiczny, w szpitalach brakuje podstawowych lekarstw. Jeżeli idzie o edukację, to właściwie na każdym etapie trzeba płacić łapówki po to, żeby zdawać z klasy do klasy, żeby skończyć szkołę średnią, żeby dostać się na studia, później się płaci po prostu za egzaminy. Więc w pewnym sensie instytucja, która oferuje wizję szczęśliwości, sprawiedliwości, tego, że jest Organizacja, która całościowo twoje życie nada mu sens i wypełni je treścią. No oczywiście, że w pewnym sensie stanowi jakąś atrakcyjną wizję. Tym bardziej, że właściwie poza tą dyktaturą Rachmona

Nie ma nic innego, nie ma nic pomiędzy. Rachmon właściwie bardzo skutecznie ograniczył całe życie kulturalne, intelektualne w Tadżykistanie do takich swoich pochlebców. Pozbył się całej opozycji politycznej, w tym na przykład tej islamskiej partii Odrodzenia. Więc w pewnym sensie Tadżycy nie mają wyboru. Trochę oczywiście bardziej liberalna sytuacja jest w innych krajach regionu. W Kyrgyzstanie, w Kazachstanie, w Uzbekistanie, gdzie kiedyś był większy zamordyzm niż w Tadżykistanie. Właściwie od roku 2016 to się zamienia. Tadżykistan się robi coraz mocniej autorytarny. Uzbekistan trochę się zliberalizował, chociaż chyba mniej niż na początku. Nowy prezydent wówczas Szafkat Mirziojev to

Dobrze wiedzą, w jaki czuły punkt uderzyć, żeby taką osobę zainteresować. Nie wiem, państwo islamskie Khorasanu na przykład wypuszcza jakieś takie plakaty, najczęściej w formie wirtualnej, ale takie, na których na przykład jest, nie wiem, pałac prezydencki wybudowany przez Rachmona, który staje w płomieniach, tak? Że jakby gra na tym takim poczuciu zawiedzenia tymi własnymi krajami. No to są ojczyzny, które tym ludziom w zasadzie nic nie dały. Uczyniły z nich takich pariasów światowych. Oni są w Rosji nieszanowani, często traktowani jako ludzie drugiej kategorii, obrażani, wyzywani. I tu się pojawia nagle alternatywa, że możesz być potrzebny, możesz robić coś dobrego nie tylko dla siebie i swojej rodziny, ale ogólnie dla całej wspólnoty muzułmanów.