#105 Adwentowa radość

Kiedy można. Kiedy można, tak, tak, tak. Nie trzeba, tylko można, tak, oczywiście. I to jest przepiękna symbolika tego koloru. Nie wiem, czy słyszałeś o tym? O radości, tak? Tak, tak, tak. Że właśnie, znaczy to jest tłumaczenie, nie wiem, to nie jest tłumaczenie w oficjalnych księgach Kościoła, ale kiedyś usłyszałem i ta symbolika bardzo mocno do mnie przemawia. Nie wiem, czy kiedyś widziałeś niebo przed wschodem słońca. No może mieć taki odcień. Taki różowy jest, nie? Różowe niebo zwiastuje, że za chwilę słońce wzejdzie, nie? I tak rozumiem ten znak tego koloru. No i pięknie chyba ta symbolika przemawia do mnie, przyznam się szczerze. No właśnie, że pokazuje tą rzeczywistość bliskiego przyjścia, nie? I to powoduje właśnie radość.

No tak, ale ta perspektywa, że znamy ten świat, tych, których znamy, lubimy, mamy ich tutaj i tak, że wszystko się skończy, ale z drugiej strony trzeba przejść przez tą granicę śmierci, której nie rozumiemy, której się boimy, no ale zostaje nam zaufalnie i ta radość, że tam będzie tak pięknie, że dopiero będziemy zaskoczeni. Z każdym dniem jest bliżej tutaj, a ta symbolika koloru też pięknie pokazuje, że wszystko w Kościele ma znaczenie. I trzeba odkryć sens tego, co widzimy, bo szkoda byłoby patrzeć na coś, nie wiedzieć w ogóle, do czego to zmierza. Tak jak pięknie powiedziałeś, że przed wschodem słońca, czyli kiedy wstaje nowy dzień, nowe radości, nowy optymizm, że coś się zaczyna, kończy się ciemność, noc, przychodzi Chrystus. Ale po co Chrystus przychodzi?

No i to tak czasami jak się ogląda różnego rodzaju świadectwa, filmiki osób, które odkryły Pana Boga, to tam jest radość. Nawet można powiedzieć, że jak ktoś odchodzi od Kościoła Pana Boga, to najczęściej jest w jakiś sposób rozczarowany, rozgoryczony, jakoś no tak pokazuje to, że został w jakiś sposób niezrozumiany, oszukany, że po prostu stało się coś, co go przerosło. I że on po prostu decyduje się na taki krok. A jak ktoś w jakiś sposób wraca do Kościoła albo odkrywa Pana Boga, to on mówi tylko Panu Bogu. Jemu tam kościół, księża, to nie ma znaczenia, tylko po prostu jest Pan Bóg, coś się stało. Jest tak, jest Jezus Chrystus, który ratuje moje życie. Tak, i to po prostu widać po nim, że on autentycznie to opowiada. Nie jest to tak, jak w reklamach, ludzie śmiechają, bo muszą, tylko i to mi właśnie zawsze tak zastanawia, bo...