24: Kitty – D.A.I.S.Y. Rage

Witamy w Płytkaście, podcaście poświęconym ważnym albumom, omawianym utwór po utworze. Dawno nie było Płytkastu. Dzień dobry, witamy się z wami, witam się z wami koledzy również. Dzień dobry. W nowych okolicznościach. Pan redaktor Paweł Stajewicz. Witam. Pan redaktor Michał Hoffman i Kuba Ambrożewski. Mówimy dzień dobry. Chociaż jest wieczór. Chociaż jest wieczór, jesteśmy w nowym miejscu. Dzień dobry, dzień dobry, bo jeszcze się z Państwem nie witałem, a witam się z wielką ulgą, bo bardzo mi brakowało spotkań tutaj z kolegami. Szkoda, że akurat Następuje to w momencie, kiedy i redaktor Ambrożewski i niżej podpisany dostaliśmy, chciałem powiedzieć, kurwa, no nie wiem, właściwie szansę życia troszeczkę, taką szansę, którą się dostaje raz w życiu, tak mniemam, że robimy audycję w trójce, obaj.

Ale nie jedną, dwie audycje. No tak, tak, oczywiście, oczywiście. Gdybyśmy robili je razem, to nie byłoby się, kurwa, czym chwalić. To by była kara, w sumie, ze strony pani dyrektor. Trójki. A tak, jesteśmy bardzo wdzięczni, no. Tyle powiedziałem, nie wiem, czy mówić... Ale Michale, Michale, szybko ci to, ta trójka, trójkowa antena weszła w krew, bo już do słuchaczy Płytkastu per państwo się zwracasz. Więc, więc wyczuwam, wyczuwam, że wziąłeś sobie do serca. Dzisiaj miałem audycję i się wprawiłem po prostu, wpierdoliłem się w kolejny i teraz będzie ciężko mi z nich wyjść. Także po prostu jesteśmy troszkę zmęczeni z Kubą. To pewnie będzie słychać. Ja myślę, że możemy powiedzieć o twojej audycji, Michale, bo to już jest oficjalna audycja, która ma format i miejsce w Rambówce i ja mogę w imieniu twoim, ponieważ wiem, że jesteś bardzo skromnym człowiekiem, zaprosić na niedzielę, każdą niedzielę,

Biedny Paweł nic nie mówił. Słuchajcie, ja po prostu jestem zachwycony, bo ja z tym talentem obcuję. Proszę państwa, ja z tym talentem tu obcuję. I to jest fizyczne obcowanie. No dobrze, słuchajcie. Obcowanie w sensie biblijnym oczywiście. Wystarczy już tego lizania się po różnych częściach ciała, zwłaszcza, że robimy sobie to sami, to nigdy nie wygląda dobrze. Przejdźmy do meritum. Na szczęście nie widać, jak to wygląda. Meritum, tak. Nie mamy jeszcze w naszym studiu kamery, chociaż kto wie. Przejdźmy do meritum, bo odcinek jest ważny i jest wyjątkowy. Otóż wróćmy na początek. W styczniu wyszliśmy z taką inicjatywą, że można sobie było w ramach finału, nie pamiętam już teraz którego, Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, tegorocznego, wylicytować odcinek Płytkastu na życzenie.

To było jej drugie wydawnictwo, po wydanej rok wcześniej EPC. Mówię tutaj o takich wydawnictwach większych niż pojedynczy trakt wrzucony do internetu. No i chyba pierwszy raz w historii Płytkastu mierzymy się z takim zjawiskiem trochę twórcy internetowego, twórczyni internetowej, bo dla mnie, jak właśnie powiedziałeś o tym bardzo szerokim zasięgu różnego rodzaju działań Kitty, To ja o niej myślę bardziej jako o właśnie takiej content creatorce internetowej różnego rodzaju twórczyni niż stricte o raperce. Ona raperką przez chwilę była, ale oprócz tego robiła bardzo wiele różnych innych rzeczy i nawet w ramach swojej kariery muzycznej od tego rapu po jakimś w sumie krótkim czasie

O literackiej wartości rapu. Kurwa, no litości. To zawsze będzie odebrane jako żałosne, kurwa, bo to nie ma szans być kompetentne. Nie, no absolutnie się nie mogę zgodzić. To ma szanse być kompetentne, to ma nawet szanse być w jakimś sensie świeże. I teraz ja sobie zadałem oczywiście to pytanie, które wy tutaj teraz stawiacie, jakby trochę odpowiadając na nie, że może po prostu nie da się w ten sposób. I okej, tak, grupa rekonstrukcyjna, ale jak zacząłem sobie to rekonstruować na własny użytek, to po pierwsze doszedłem do wniosku, że prawdopodobnie, tak zakładam, w podobnej sytuacji będzie spora część dzisiaj słuchaczy tego odcinka Płytkastu, więc jeśli jest tu jakaś nasza rola do wykonania, to być może stworzenie tej wspólnoty, która próbuje się wspierać...

No jakby... Mogę ocenić, czy mi się podoba, czy mi się nie podoba, ale jakieś takie głębsze odniesienie się do tego, co tam się dzieje na tej płycie artystycznie, to było dla mnie chyba największe do tej pory wyzwanie w historii Płytkastu. Mimo tego, że ja tę płytę lubię, w sensie gdybym musiał napisać recenzję i wystawić ocenę, to pewnie bym postawił tam 7 na 10, ale Nie umiałbyś tego uzasadnić. Czy ja będę chciał do tej płyty jeszcze dla swojej własnej przyjemności i frajdy wracać? No offence, jakby dla sympatycznego naszego tutaj donatora, który wylicytował tę płytę, bo na pewno to jakby też jest ciekawe doświadczenie, ale kurczę, chyba nie.

To jest Płytkast, kochani. Kochani, bardzo wam dziękujemy. Bardzo, bardzo wam dziękujemy. Bardzo dziękujemy wam. Dziękujemy wam bardzo. Ale nie, dziękujemy na serio zwycięzcy naszej aukcji z Wielkiej Orkiestry. W imieniu Jerzego Owsiaka. Spoko naprawdę rzecz, a my mogliśmy się czegoś ciekawego nauczyć o muzyce. No tak, w sumie tak. W sumie była to chyba pierwsza płyta, którą przesłuchałem w całości, kurwa. To nie wystawał mi dobrego świadectwa. Jeżeli się skompromitowaliśmy, to przynajmniej może dzięki temu wyzdrowieje jakieś dziecko. Piękny, ach jakie cudowne zamknięcie, kurwa.

No. Paweł Stajewicz. I Kuba Ambrożewski. To był Płytkast. Do usłyszenia.