24: Kitty – D.A.I.S.Y. Rage
I oto - jak śpiewała Izabela Trojanowska - STAO SIĘ: nagraliśmy nareszcie odcinek wylicytowany w aukcji WOŚP-u! Nie, nie odwlekaliśmy sprawy do ostatniej chwili z przekory ani strachu (choć to drugie być może owszem), po prostu ilekroć Michał rozkładał sprzęt, okazywało się, że znowu COŚ. A w końcu, gdy kamery poszły, to w 15 minucie nagrania dotarło do nas, że mikrofon, do którego Kuba wyłożył cały kwiecisty wstęp, jest obrócony nie tą stroną, co trzeba, więc dźwięk zbierał się, owszem, ale odbity od ścian :| PROFESJONALIŚCI. Co jest tym śmieszniejsze (Jan Pietrzak: "No śmiejemy się, śmiejemy! To jest śmieszne!"), że odcinek ów rejestrowaliśmy na szumnie zapowiadanym NOWYM SPRZĘCIE :| No ale nie od tego się ma w składzie Pana Afro, człowieka-konsoletę, żeby nie uratował nam tyłków rozmaitymi swoimi pluginami, wtyczkami, korkami. Dzielnie parliśmy więc przez kolejne przeszkody samym sobie rzucane pod nogi i wreszcie prezentujemy wam efekt - niemal dwie godziny rozmów, sporów i olśnień poświęconych płycie "D.A.I.S.Y. Rage" artystki znanej jako Kitty. Zwycięzca aukcji, któremu kłaniamy się w pas, dał nam zadanie trudne, coś w rodzaju próby wiernej rekonstrukcji przebiegu bitwy pod Beresteczkiem w składzie trzech typa, a każdy w książeczce wojskowej ma kat. D. Czyśmy podołali? Czy paru starych wiarusów jest w stanie przenieść swoją świadomość do młodzieżowego roku 2013, na przedmieścia Orlando i łamy Tumblra? Czy jest w nas więcej genu Z, czy jednak milenijnej pluskwy? I dlaczego Jan Pietrzak naprawdę pojawia się w tym odcinku jako talking point? O tym wszystkim posłuchacie w nowym Płytkaście zwyczajowo na dobrych platformach (Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, Empik Go), a towarzyszącą grafikę tradycyjnie przygotował Jacek Ambrożewski. 00:43:00 Unfollowed. 00:55:20 Dead Island 01:06:00 Ay Shawty 01:13:10 Skrillionaire 01:21:55 No Offense 01:26:30 Scout Finch Bitch 01:33:15 R.R.E.A.M. 01:38:00 Hittin Lixx 01:44:25 Barbie Jeep / Marijuana ------------ Nasze profile w social mediach: Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/ Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel
Aha, okej, dojdziemy do tego. Też tak myślę, że do tego dojdziemy. Pozwólcie, że zostanę przy moim stanowisku jednak. Nie, nie pozwalamy. Musi się zmienić. Mam wrażenie, że nie pozwalacie. Ja się totalnie zgadzam. Więc wracając do tej myśli, tak, dla mnie to jest właśnie taki... Jest w tym jakaś taka największa przejrzystość i jest... Okej, wiem, że tam jest jeszcze drugi numer, który jest jeszcze bardziej tak typowo hip-hopowy niż ten, bo ten jest zanurzony właśnie w tych takich... trochę w tych takich plamach, nie wiem, chill-slash-vaporwave'owych. No ale mamy tutaj po pierwsze gościa i to jest to raper z krwi i kości, jak i Lakutis.
I jest to jeden z dwóch numerów na tej płycie, gdzie ma miejsce właśnie dialog między Kitty a tymże Lakutisem. Znowu jest to dialog na tle, powiedzmy, jakiejś ich relacji romantycznej, jakiejś namiętności, jakiegoś pożądania, które między nimi się pojawia. Tutaj chyba chodzi o to, że ona do niego podbija, bo z pierwszej zwrotki, gdzie rapuje Kitty, wybrzmiała to I really want you to want me, a potem on się pyta pod koniec swojej zwrotki Listen, mommy, you really want me to want you? I oczywiście znowu on jest tym skurwysynem, tak? Bo wszyscy ci faceci na tej płycie, którzy się odzywają albo o których ona mówi są po prostu przysłowiową bandą chuja. Ale nie jest to mój ulubiony fragment.
No niby ile można jechać na tym patencie, że taka trochę jestem zawstydzona, trochę robię sobie jaja, trochę nie umiem. No ale kurczę, no w tej sennej, takiej onirycznej konwencji, w której się tu wciąż poruszamy, to jest dokładnie ten rodzaj delivery, który tu pasuje w punkt. Bo jakby było odrobinę bardziej beznamiętnie, no to byłoby nudno. Może dla kogoś jest, ale dla mnie nie. A jakby było odrobinę bardziej cwaniacko, no to byłoby żałośnie z kolei. I to tak słychać dosadnie, właśnie kiedy ten featuring się pojawia, niejaki Lakutis. Ja mam wrażenie wtedy, że po prostu na scenę tutaj programu, jaka to melodia, wpadł właśnie Lubega i zaczyna się Mambo No. 5.
To jest taki tekst, Angie Theresa look like Jalisa. No to kurwa, a little bit of Monika in my life, nie? Straszny, straszny cringe, kiedy na tych konkretnie beatach, w tym klimacie zostaje osadzony właśnie tradycyjny, znaczy dość powiedzmy tradycyjny rap. Więc przy tym cwaniaku Kitty nagle wydaje się taką naprawdę złotą dziewczyną, taką, wiecie, rozsądna, zabawna, stylowa, zrównoważona. Ja totalnie mam ochotę przedstawić ją mojej mamie, więc moje miejsce trzecie. Ale ona twierdziła, że to jest jeden z jej ulubionych raperów. Jeżeli nie ulubiony chyba. Ulubiony nowojorski, coś takiego. Ja chciałem powiedzieć, że jak przestawimy litery w ksywie Lakutis, to wychodzi Ilkutas. Myślałem, że Likutas.
Nie, Likutas to było po sensie. Ilkutas jest lepiej, bo wiesz, ksywa na pańska. A okej, ja myślałem, że to taki Włoch, że Ilkutas. Też może być. Dobrze. O czym ja chciałem? A, o tym, że właściwie, słuchaj, jakbym się tak postarał, a nie chce mi się starać, trochę za bardzo, w sensie, kurwa, to byłoby już za dużo na moją głowę. Ale postaraj się, bo to jest dla chorych dzieci. Musiałbym zrobić badania terenowe w tym celu, ale mógłbym przyporządkować do każdego kawałka narkotyk. Albo prochy, które jakby widzę, że były w praniu, albo przynajmniej miało to robić takie wrażenie. Tutaj zdecydowanie marihuana. No, a w pozostałych, no jest tam kawałek kodeinowy ewidentnie też jeden, no nie wiem, można by się tak zabawić.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Redaktorzy podziwiają zmianę sytuacji i rozmawiają o swojej nowej audycji.
Michał opisuje swoją nową audycję na Afro Radio i jej format.
Michał opowiada o aukcji odcinka Płytkastu na życzenie i nawiązaniu do De La Soul.
Paweł i Michał omawiają artystkę Kitty i jej album, wydany w 2013 roku.
Kitty jako pierwsze pokolenie dzieci Internetu i jej działalność na platformach społecznościowych.
Kitty jako artystka i jej przełom w 2012 roku, kiedy jej utwór staje się wiralem.
Kitty jako szok kulturowy w 2012 roku i jej wpływ na rozwój cloud-rapu.
Rozmówcy kontynuują analizę płyty Kitty, skupiając się na jej kontekście kulturowym i rekonstrukcji zjawiska.
Analiza kolejnych utworów z albumu D.A.I.S.Y. Rage, w tym opis i analiza utworów 'Unfollowed', 'Dead Island' oraz 'A. Shoudy nr 3'.
Analiza utworów z drugiej części płyty, w tym opowieść o rankingu utworów i porównanie ich jakości.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
I oto - jak śpiewała Izabela Trojanowska - STAO SIĘ: nagraliśmy nareszcie odcinek wylicytowany w aukcji WOŚP-u! Nie, nie odwlekaliśmy sprawy do ostatniej chwili z przekory ani strachu (choć to drugie być może owszem), po prostu ilekroć Michał rozkładał sprzęt, okazywało się, że znowu COŚ. A w końcu, gdy kamery poszły, to w 15 minucie nagrania dotarło do nas, że mikrofon, do którego Kuba wyłożył cały kwiecisty wstęp, jest obrócony nie tą stroną, co trzeba, więc dźwięk zbierał się, owszem, ale odbity od ścian :| PROFESJONALIŚCI. Co jest tym śmieszniejsze (Jan Pietrzak: "No śmiejemy się, śmiejemy! To jest śmieszne!"), że odcinek ów rejestrowaliśmy na szumnie zapowiadanym NOWYM SPRZĘCIE :|
No ale nie od tego się ma w składzie Pana Afro, człowieka-konsoletę, żeby nie uratował nam tyłków rozmaitymi swoimi pluginami, wtyczkami, korkami. Dzielnie parliśmy więc przez kolejne przeszkody samym sobie rzucane pod nogi i wreszcie prezentujemy wam efekt - niemal dwie godziny rozmów, sporów i olśnień poświęconych płycie "D.A.I.S.Y. Rage" artystki znanej jako Kitty. Zwycięzca aukcji, któremu kłaniamy się w pas, dał nam zadanie trudne, coś w rodzaju próby wiernej rekonstrukcji przebiegu bitwy pod Beresteczkiem w składzie trzech typa, a każdy w książeczce wojskowej ma kat. D. Czyśmy podołali? Czy paru starych wiarusów jest w stanie przenieść swoją świadomość do młodzieżowego roku 2013, na przedmieścia Orlando i łamy Tumblra? Czy jest w nas więcej genu Z, czy jednak milenijnej pluskwy? I dlaczego Jan Pietrzak naprawdę pojawia się w tym odcinku jako talking point? O tym wszystkim posłuchacie w nowym Płytkaście zwyczajowo na dobrych platformach (Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, Empik Go), a towarzyszącą grafikę tradycyjnie przygotował Jacek Ambrożewski.
Unfollowed.
Dead Island
Ay Shawty
Skrillionaire
No Offense
Scout Finch Bitch
R.R.E.A.M.
Hittin Lixx
Barbie Jeep / Marijuana
------------
Nasze profile w social mediach:
Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast
Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/
Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic
Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel