Krzysztof Tomasik - "Homolobby. Aktorzy II RP"

Ślub ze Susie Margulę Suwną w 1938 roku. I właśnie rzeczywiście o Contiego i Brodzińskiego chciałem się ciebie spytać, bo wydaje mi się, że to są takie postacie, Na których bardzo widać pewien mechanizm, no właśnie homolobbystyczny, promocyjny, bo pokazujesz tak, że z jednej strony on, że Brodziński buduje dużo na swojej relacji z Polą Negri, czyli z gwiazdą. Do tego w pewnym sensie, nie wiem jak to nazwać, podczepia młodego partnera. Później drugiego. No właśnie, jak to było robione, że tak powiem. Tworzenia wizerunku, budowania tych karier. To jest też pewna specyfika tej postaci, że dzisiaj Lopek Brodziński to jest absolutnie fascynująca postać. Ja muszę powiedzieć, że sam się często uśmiechałem opisując te jego perypetie, jego przygody i jego aktywności.

A właściwie to tak się mówiło tam sekretarzem, a on został przez pole wynajęty do tego, żeby się zajmować jej matką, jej ukochaną matką. Eleonora Chałupiec, która, tak się złożyło, że właśnie Lopek mieszkał w Bydgoszczy, zresztą w tej Bydgoszczy też próbował założyć wytwórnię filmową i tam nawet kilka filmów razem ze swoim wspólnikiem niemieckim zrealizował. To są też bardzo ciekawe historie. Natomiast rzeczywiście dostał tą taką posadę sekretarza Polinegri, ale głównie to chodziło o zajmowanie się Mamą Gwiazdy i rzeczywiście oni pojechali tam jeszcze w okresie Kiedy Pola Negri była narzeczoną Rudolfa Valentino. Są takie wspaniałe zdjęcia. Niestety one są za słabej jakości, żeby je można było reprodukować w książce.

Takie zdjęcia z nadbasenu, gdzie właśnie kąpią się... To było takie nagranie kamerą, gdzie kąpią się właśnie przyjaciele, w tym Pola Negri i Rudolf Valentino. No obok stoi Lopek. Krzysztof Tomasik. Co nie zmienia faktu, że rzeczywiście się pojawia też w jej wspomnieniach. I to też było dla mnie bardzo ciekawe, więc tutaj też to można prześledzić. Ale rzeczywiście Lopek później bardzo konsekwentnie wykorzystywał tę legendę bycia sekretarzem właśnie tej pierwszej Polki, która podbiła Hollywood.

Tam także grał Karol Benda. A później Lopek też przeniósł się od Malickiej do innego wielkiego wówczas aktora Karola Adwentowicza, który także miał swój teatr w Warszawie. Ponieważ wymieniłeś zdjęcie, którego nie ma, to ja wymienię zdjęcia, które są w książce, bo też trzeba powiedzieć, że książka Homolobby. Aktorzy II RP wydana przez Krytykę Polityczną Jak duża część Twoich wcześniejszych książek jest nie tylko wydana, tak powiedziałbym, elegancko, bardzo odpowiednio do tematu, ale jest mnóstwo fascynujących zdjęć. Jeżeli chodzi o samą Polę Negri, to jest urocze ich zdjęcie. Pola Negri z matką Eleanorą Chałupiec i Leopoldem Brodzińskim To jest zdjęcie, które Lopek wysłał do polskiej prasy właśnie, żeby tutaj jednocześnie reklamować swoją chlebodawczynię, no ale oczywiście o sobie też pamiętał i on właśnie pod tym względem był bardzo zapobiegliwy.

No tak, ale myślę, że teraz żyjemy w czasach, w których coraz więcej rzeczy jest obwarowanych kontraktami, konsultowanymi z prawnikami, etc. Właśnie i Lopek już to wcześniej wymyślił, ponieważ on pierwsza rzecz, co zrobił, właśnie bardzo dużo zainwestował w Witolda Kontiego, wówczas jeszcze Witolda Kozikowskiego, ale pierwsza rzecz, którą zrobił, no to podpisał z nim kontrakt, że dostaje 25% jego garzy. Spoko prowizja. Dzisiaj to jest już tak, wtedy to było trochę niewyobrażalne i rzeczywiście, kiedy po latach oni się skonfliktowali i ta sprawa wypłynęła, no to tutaj też media nie miały litości tak naprawdę i tutaj ten wątek homoseksualny też zaczął być przemycany w taki oczywiście nie wprost sposób, ale właśnie pisano tam o tych beztalenciach,