#53: prof. Dawid Szostek - Neokolonializm, Cenzura, Pracoholizm - cz. 2

Ale tutaj troszkę więcej swobody przestrzeni i bliskość zachodu, a tam już wschód. I też właśnie u ludzi jaka różnica właśnie, nawet na fajny przykład Ukrainy, ponieważ ja rozmawiałem z dziewczynami pochodzącymi, młodymi osobami stamtąd Fascynujące dla mnie było to, że nawet gdzieś tam mówienie w pewnych rejonach po rosyjsku czy ukraińsku będzie... I tak cały naród praktycznie mówi i tym i tym językiem, ale gdzieniegdzie będą na ciebie patrzeć i oceniać cię gorzej, bo mówisz w którymś z tych języków. Więc jakby nawet ten... No to już jasne, to wskazuje na takie głębokie podziały, zresztą też świadomie przeprowadzone, bo to ta stalinowska polityka, Przemieszczania całych nacji, grup narodowościowych, wyludniania pewnych rejonów i wprowadzania na ich miejsce chociażby rdzennych Rosjan po to, żeby destabilizować od wewnątrz też z myślą o przyszłości pewne państwa.

Po ukończeniu szkół, kursów marksizmu, leninizmu, takie rzeczy wykładał, tym się zajmował, w praktyce nie znał kapitalizmu, mimo że trochę podróżował, bywał na Zachodzie, to jednak został wybrany jako twarz tego planu. Ale reżyserował to ktoś inny. Śmieszne to jest, powiem panu, takie właśnie glorifikowanie za wszelką cenę osoby pana profesora, tak jakby był i reżyserem, i wykonawcą takiego wielkiego skoku planu, dzięki któremu dziś Polska wygląda tak, jak wygląda i dzięki jemu możemy też wszystko zawdzięczać. Mimo tego, że oczywiście pewne reformy były, duże reformy systemowe, reformy były konieczne, musiał się znaleźć ktoś, kto to przeprowadzi.

A dodatkowo swoje zrobiły wielki biznes Zachodu. Który ma narodowość i który nie ma skrupułów moralnych. Na zasadzie ta biedna Polska, przez wojnę tak doświadczona, później pół wieku komunizmu i Solidarność, stan wojenny i teraz my będziemy im pomagać za wszelką cenę, żeby im się dobrze żyło, własnym kosztem może, albo kosztem utraty własnego interesu, to jest fikcja, to jest naiwność. Jak ktoś tak myśli i ktoś tak uważa, to jest naiwnym, żyjącym w fikcji człowiekiem. Realna polityka, real polityki, realny biznes polega na tym, że myśli się o swoim interesie, o interesie swojego państwa, o interesie swojej firmy, o tym, żeby się rozwijać, żeby niszczyć konkurencję, być pierwszym i zarabiać.

Ciekawe jest, ja na przykład w tej książce, bo sobie pozwoliłem zabrać ją, jak wyglądają pewne Właśnie cechy państwa neokolonialnego. Tu jest króciutkie. Lokalne zakłady rzemieślnicze, drobne zakłady produkcyjne, np. wyroby skórzane, jakieś takie rękodzieło są w rękach miejscowej ludności. Większe sklepy, supermarkety to własność kapitału zagranicznego. Bogaty Handel, Wielki Biznes, Przetwórstwo, Zachód.

A u nas to Drobny, Przetwórstwo, Pakownie, Złudzenie Możliwości. Wszystkie importowane artykuły przemysłowe, samochody, telewizory, radioodbiorniki, komputery, AGD, lekarstwa, droższe niż w Europie, niż na Zachodzie i przede wszystkim importowane. Czy rzeczywiście są droższe u nas? Były. Sfera medialna opanowana przez kapitał zagraniczny, internet, usługi telefoniczne, media, prasa. Struktura handlu zagranicznego jest jednoznaczna. Import gotowych produktów i eksport przede wszystkim produktów rolnych, tego typu rzeczy.

Nie, to nie jest wyznacznik prawdy. I wracając do argumentu mojego z początku rozmowy, że uczelnia wręcz powinna być miejscem, w którym się weryfikuje to. Oczywiście, że tak, a do tego też nie dojrzeliśmy. Na Zachodzie też to widać zresztą, że o pewnych rzeczach nie mówi się coraz częściej i u nas też jest taka praktyka, to wiem z konkretnych przykładów, że O pewnych rzeczach nie można mówić i w murach przestrzeni uniwersyteckiej. Pamiętam swego czasu wykład doktora Paula Camerona ze Stanów Zjednoczonych na temat homoseksualizmu. Jest taki, można sobie wygooglować, badacz, psycholog, który na świecie jeździ, wykłady robi na temat właśnie homoseksualizmu.