#53: prof. Dawid Szostek - Neokolonializm, Cenzura, Pracoholizm - cz. 2

Można mieć za złe sobie, że na tyle naiwni byliśmy, szczególnie ci, którzy odpowiedzialność za to brali, że na to wszystko pozwolili. Co inny, handel. Kolejny przykład. Wymieńmy wielkie markety, supermarkety, sieci handlowe, naprawdę duże, które coś znaczą na rynku. Każdy z nich w zasadzie jest w rękach zagranicznych. I właśnie, bo pamiętam, że na zajęciach kiedyś poruszaliśmy ten pomysł tego, żeby zdelegalizować międzynarodowe korporacje, żeby dosłownie firmy mogły operować tylko gdzieś tam w ramach swojego terenu narodowości. Piotr Rutkowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Centrum Funduszy UE.

z historią Polski współczesną, z żołnierzami wyklętymi. W pewnych rzeczach się nie mówiło, nikt nie wiedział o tym, a jak mówiło się, to było niepopularne i wręcz takie deprymujące, ale do pewnych rzeczy zaczęliśmy dojrzewać i tutaj też trzeba mówić, bo nauka, uprawianie nauki, uczelnia, uniwersytet ma to do siebie, powinien mieć, że powinno się móc mówić o różnych rzeczach mniej, bardziej popularnych, Ten wskaźnik popularności nie powinien być tutaj wskaźnikiem decydującym o tym, czy coś się mówi, czy nie, czy to jest poprawne politycznie, czy to jest poprawne z mainstreamem, zgodne z tym głównym przewodnim hasłem i informacją, która płynie. Ideologią jakoś po prostu. Nie znaczy tak, że jak się dużo o czymś mówi, to to jest prawdziwe.

Nie unosząc się bardziej, jest to dla mnie przerażające, że powiedzmy ludzie obracają się właśnie w ten strach i to jeszcze ludzie na uniwersytecie, gdzie wydawałoby się, że powinni być właśnie światłymi, inteligentnymi, racjonalnie postępującymi zgodnie z jakąś taką wiedzą naukową i racjonalną, No tak, zgadza się. Oczywiście pewne poglądy na pewno nie powinny być propagowane. Jakby ktoś chciał nagle faszyzm promować w murach uczelni, bo akurat ma taką fanaberię i o wszystkim powinno się mówić. No nie, no nie. Uważam, że nie. Jasne, jakbyśmy zaczęli chodzić mówić, dawajcie, teraz zacznijmy się wszyscy mordować, no to rzeczywiście... Tak, albo gdzieś tam negować Holokaust, no takie rzeczy, no oczywiście.

Ja mówię, że życie jest procesem, który trwa i się nie kończy. Piotr Rutkowski, prof. Dawid Szostek, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Centrum Funduszy UE. W teatrze komedie i tragedie, jakby te dualne podejście do rzeczywistości, które jest i to i to prawdziwe, ponieważ możesz założyć, że nic nie ma sensu i to jest wszystko i koniec, to jest tragedia, to jest horror. Pewnie, jeżeli takie masz podejście i tak będziesz żyć, to będziesz mieć rację. Takie filozofie greckie były. To drugie podejście, komedia.