#53: prof. Dawid Szostek - Neokolonializm, Cenzura, Pracoholizm - cz. 2

Po krótkiej przerwie jesteśmy z powrotem. Takie już przechodząc do bardziej, powiedzmy, technicznych zagadnień. Jeden z ciekawych tematów, który też na zajęciach razem poruszaliśmy, to była przemiana gospodarcza w Polsce. Tak śmiesznie teraz wchodząc gdzieś od Boga i niebios do takich ludzkich tematów. Wszystko się wiąże. Ja byłem w sumie jeszcze gdzieś tam pod koniec edukacji w liceum bardzo zszokowany faktem, o którym nikt mi nie powiedział, tego, że po wojnie, po PRL, podjęta decyzja o przemianie gospodarczej i wielki plan Balcerowicza, o którym wszyscy się uczyli, każdy z nas musiał mieć daty wykute itd.

Tworzy się mity pewnych wydarzeń, pewnych osób. Podejrzewam po to, żeby usprawiedliwiać chociażby tą dzisiejszą sytuację i wiele problemów, z którymi się mierzymy. Tak było, plan Balcerowicza tak ubóstwiany przez niektórych, gloryfikowany na tyle, że na Ukrainę nawet próbowano Balcerowicza wprowadzić tam, żeby się właśnie zajął transformacją gospodarczą. Jest planem rzeczywiście przywiezionym w teczce przez pewne grupy interesu, których celem było dokonanie neokolonializacji Polski. Tak można to podsumować. Balcerowicz Leszek, profesor Balcerowicz był wówczas, jeśli dobrze pamiętam, 32-letnim młodzieńcem.

Takie rzeczy należało robić, ale przede wszystkim na początku transformacji. Zadbać o to, przeprowadzić to z głową, kierując się realpolitik własnego państwa i jego interesem, a nie czymś, kto nam przywiózł spekulant giełdowy, bo tak naprawdę Jeffrey Sachs przywiózł ten plan, ale autorem był George Soros. To też można przeczytać i to nie jest jakaś tajemna wiedza, spisek jakichś mędców, syjonów, nie wiadomo co jeszcze. To są fakty. To nie jest, żeby Leszek Balcerowicz usiadł i sobie plan wymyślił. Dostał gotowca i miał być twarzą i zrealizować go. I zrobił to mniej, bardziej udolnie, ale na pewno z dużym Nieakceptowanym aż takiej wysokości kosztem społecznym, koszt miał być o wiele niższy, ludzie to akceptowali, zresztą wystarczy na entuzjazm posolidarnościowy spojrzeć, na rzesze ludzi, którzy byli gotowi ponieść pewne straty, mieli tego świadomość.