#32: Elysian Syrocki - Sztuka, cenzura, identyfikacja płciowa, transseksualność

No właśnie, to co ty teraz mi powiedziałeś, to jest mega ciekawe. Gdybym ja wiedział wchodząc, że nie ma na tej wystawie nigdzie fioletowego i z czym to może się wiązać, bym zwrócił na to uwagę, rzeczywiście nie ma nigdzie tego fioletowego, mógłbym się zacząć Nad tym zastanawiać, coś, co na pewno jakiś ponad 90% ludzi chodzących przez tą galerię pewnie nie zauważyli tego, że akurat tego koloru tam nie ma. Tak jak my, pamiętam, kiedyś poszliśmy, była jakaś praca Picasso wisiała wśród tych wszystkich obrazów i żyliśmy, pamiętam, wtedy z moją byłą dziewczyną i rodzicami, przeszliśmy ten obraz kompletnie, go nie zauważyliśmy, nawet nie wiem, czy może nie powinien być jakoś zaznaczony, Ale wydaje mi się, że skoro tam było takie wow, że jest tam też Picasso, no to powinien być jakoś naświetlony. I to był taki powiedzmy bardzo prosty jakiś tam, no nie szkic, ale bardzo prosty obraz jakiś taki, no Picasso, widać, że w sumie jak zobaczyłeś, no kurwa tak, no wygląda jak Picasso.

I mnie to wtedy bawiło, bo i tata mojej były dziewczyny powiedział, że takie pff, no w sumie, że takie, nie wiem, każdy dzieciak mógłby coś takiego narysować. Ale właśnie, dlaczego tylko dzieciak? Ja o tym wtedy zacząłem myśleć, że to jest, wydaje mi się, jak McKenna kiedyś mówił, czy Alex Gray o tym, że artyści się rodzą i tak naprawdę całe życie próbują sobie przypomnieć tak naprawdę, co mieli robić. Tak, coś z czym wyszli i to jest właśnie ten rozwój artystyczny. I wydaje mi się, że tam właśnie było to idealnie pokazane, ponieważ każdy dorosły, spojrząc na coś, co zrobił Picasso, no to ja mogę w pęcie, czy jako dziecko coś takiego w pęcie każdy robił. Niestety, ale to błędne przekonanie bardzo. Ale właśnie to w sumie nie jest błędne przekonanie, bo dużo dzieci by zrobiło coś podobnego, ale żaden dorosły poza nim nie był w stanie tego zrobić.