Mentionsy Mentionsy
Pierwsza Młodość
Pierwsza Młodość

Pierwsza Młodość #135

11.07.2025 ·55 min 1 s

Trzy dokumenty, trzy opowieści o ludziach: Liza Minnelli, Jayne Mansfield oczami córki i pożar budynku mieszkalnego w Londynie. Ten ostatni film gwarantuje ogromne emocje i silną migrenę, ale wiele mówi o tym, czy dzisiaj są w drabinie społecznej tzw.zwykli, nieuprzywilejowani ludzie. Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp 0:00:00 Intro 0:02:43 Liza: A Truly Terrific Absolutely True Story 0:19:22 Moja mama Jayne 0:39:41 Grenfell: Prawda o pożarze 0:49:40 Outro

W ogóle zawodów artystycznych warto, żeby go zobaczyli. Najpierw fragment zwiastunu. Proszę bardzo. Tony, Grammy, Emmy, nawet Oscars. Ona zrobiła to wszystko. Udało się w rzadkim statusie, gdzie tylko jedyny imię jest potrzebne. Jedynie Eliza. Ha, ha! Myślałaś, że nie zobaczę cię teraz, prawda? Urodzony w województwie hollywoodzkim. Finsetti Minnelli. Superstar Judy Garland. Czy to mama? Nigdy się nie odbędzie. Liza, truly terrific, absolutely true story. To jest film dokumentalny, który został nakręcony w 2024 roku. Miał premierę w czerwcu 2024 roku na festiwalu Tribeca. No i teraz pojawił się w Polsce na streamingu i oczywiście patroni dostaną link do tego dokumentu.

Tam jest zresztą historia, jak ona tę kamerę ustawia. Mówi, ja jestem córką Minnellego, ja wiem, jak ona powinna stać. Dlatego czasami warto słuchać, jak ktoś mówi, żeby jednak kamerę postawić inaczej, a ten ktoś, kto to mówi, jest osobą, która prawie całe swoje życie, tak jak Liza Minnelli, spędziła przed kamerami i ona naprawdę wie, jak ją postawić. No dobra. No i to jest opowieść o, powiedzielibyśmy dzisiaj, Nepo Baby. No bo ona jest córką Judy Garland i Vincenta Minnellego, czyli to jest hollywoodzka arystokracja. To są ludzie, którzy na półkach kolekcjonują nagrody filmowe, show biznesowe, którzy kolekcjonują fanów idących w miliony na całym świecie, którzy są absolutnymi ikonami amerykańskiego show biznesu i nagle mamy Liza Minnelli. To jest opowieść, moim zdaniem, jak ja ją tak oglądałam, to przede wszystkim to jest opowieść o tym, jak się ktoś wybija na niepodległość.

I to jest też opowieść o pokorze moim zdaniem, bo duża część tego dokumentu to jest opowieść o tym, jak ta Liza się rodziła na scenie, znaczy jak ten styl się kształtował, styl, który dzisiaj, tak jak mówię, jest podstawą dla wszystkich tych, którzy występują na scenie, występują przed kamerą, bo jest to styl niepowtarzalny, wyjątkowy, od razu rozpoznawalny, ona nikogo nie kupiuje, choć mogłaby, mogłaby być kopią swojej matki. Więc to jest przede wszystkim moim zdaniem opowieść o kobiecie, młodej dziewczynie, która bardzo szybko wskakuje na bardzo wysoki poziom sławy. Pamiętajmy, dostaje rolę w kabarecie Boba Fossa, dostaje potem nagrodę Tony, dostaje nagrodę Oscara, ma występ specjalny w telewizji z piosenką Liza with a Z.

I ja to bardzo doceniam i podoba mi się ten dokument. I myślę, że w nim jest też ogromna siła, bo on nie jest ekshibicjonistyczny. On ma, myślę, pewną rzecz do przekazania. Zresztą posłuchajcie jeszcze fragmentu zwiastunki. Ona miała coś, czego nie możesz nauczyć. Ona wzmocniła. Wszyscy chcieli, żeby była z Liza. Wszyscy chcieli, żeby była w swoich partiach. Ona jest gorąca, ona jest wyjątkowa, ona jest dziwna. I miała tę wierzącość. I tak dużo vulnerabilności. Recenzenci tego dokumentu podkreślali, że to jest rzeczywiście rzecz niesłychana, która się udała, bo mamy życiorys, z którego można by zrobić tabloidową historię.

No niestety tak wyglądało życie Lajzy Minnelli, ale opowiedziano to z wielką kulturą. To jest opowieść pozytywna, mimo tego, że tam są naprawdę zwroty akcji dramatyczne i bardzo trudne. Ale najważniejsze jest to, że przede wszystkim mamy opowieść o tym, jak odciąć się od rodziców. Mamy opowieść o tym, jak iść swoją drogą, jak szukać swojego języka, jak szukać swojego wizerunku. Dla mnie ten dokument jest opowieścią o tym, jak się kształtuje ten wizerunek, bo tam rozmawiamy i o tym, skąd się wzięły te włosy, skąd się wzięły te stroje, że to był Halston, kto jej zrobił choreografię, że to był Bob Fosse, kto pisał jej piosenki. kogo ona się słuchała, kto był jej mentorem, dlaczego to wyglądało tak, jak wyglądało, to jest dla mnie bardzo ciekawe, bo nagle dla młodych ludzi dzisiaj Liza Minnelli nie jest gwiazdą pierwszej wielkości i szkoda.

Natomiast jej historia o tym, jak buduje się wizerunek, może być historią dla wszystkich dzisiaj bardzo pożyteczną, bo przede wszystkim to jest opowieść o tym, że warto być oryginalnym i warto być sobą. Ona mogła pójść drogą, którą wydeptali jej rodzice. ale zdecydowała się pójść w inną stronę. I to ją myślę, że też uratowało i to dało jej nieszmiertelność i dało jej to, co się nie wszystkim podoba, ale ona przyćmiła swoich rodziców. Znaczy moim zdaniem gwiazda Liza Minnelli lśni absolutnie genialnie na niebie i to rzeczywiście robi dla mnie ogromne wrażenie. To jest na pewno bardzo autentyczna opowieść. Samo to, że możemy oglądać Lizę która jest, no tak jak mówię, to jest starsza pani i tam widać, że ręka jej drży i że ona już nie wstaje, ona siedzi, ale dalej ma poczucie humoru, ma bardzo ostre, wyraziste poczucie humoru, jest bardzo taka, no momentami nawet złośliwa i ironiczna.

To jest kolejna z historii, która mówi mi o tym, że warto jest być sobą. I że czasami na przykład warto odciąć się od, proszę Państwa, od rodziców. Posłuchajmy fragmentu zwiastunów. Legendary actress and singer Liza Minnelli has checked into rehab. I was very worried. Jak szczęśliwa jestem, że przejechałam przez wszystkie złe rzeczy, które przejechałam, ponieważ to mnie przygotowało na resztę mojego życia. Jeśli publiczność widzi Lizę jako pudełko z sequinami i glamourami, to jej coś nie ma.

Ona chciała skorzystać z pełności życia. Nie sądzę, że ma żadnych błędów. No i co jest w tym dokumencie nie za bardzo ruszone, aczkolwiek jest ruszone w pewnym momencie i bardzo boleśnie i bardzo trudno. To jest relacja Liza Minnelli z matką Judy Garland. Obejrzycie sobie film Judy, film fabularny, gdzie trochę jest pokazany charakter Judy Garland, która nie była miłą, łatwą, sympatyczną panią. Pod koniec życia borykającą się z wieloma chorobami, nałogami, była nie do zniesienia, ustalmy to. Nie mówię, że była potworem, ale w tym dokumencie sugeruje się nam jaka była ta relacja. Ta relacja na zdjęciach wygląda ładnie.

Natomiast mamy relację gwiazdy Judy Garland, wielkiej, kiedyś noszonej na rękach, która widzi, że u jej boku, z jej krwi wyrasta konkurencja. Młoda, zgrabna, rokująca, przede wszystkim mająca przed sobą całe życie. I co robi Judy Garland? Oficjalnie wspiera swoją córkę i oficjalnie jej pomaga, razem występują, publicznie potrafi ją jednak upokorzyć. Jest tam wspomniany występ, o którym ja zapomniałam, słynny występ Judy Garland i Lajzy Minelli w Palladium w 1964 roku. O tym występie mówią goście tego dokumentu o Lajzie Minelli i my widzimy ten fragment. To trzeba zobaczyć w obrazku, patronom wyślę link, bo ja to znalazłam w internecie, możecie to zobaczyć. To jest moment, kiedy zaczyna się niewinnie, mamy Liza, mamy Judy, są na scenie, publiczność szaleje, Judy Garland była uwielbiana w Ameryce, tu nagle pojawia się jej córka, do tej pory obecna dość często w telewizji, w show Eda Sullivana, w różnych programach, gdzie śpiewała, tańczyła, kopiowała trochę głos i w ogóle manierę śpiewania swojej matki, jeszcze tak jak mówię, nie miała wtedy swojego głosu.

W obrazku to jest koszmar. Liza Minelli, Judy Garland, Palladium, 1964 rok. Mama. Hello, Liza. Hey, hello, Liza. It's so nice to see you here where you belong. I can't tell mama I can't tell mama You're still growing You're still growing You're still going strong We hear the rooms swaying While the band's playing One of your old favorite songs From way back when

Ja po prostu w pewnym momencie czułam ten swąd. Dobra, kończymy. Tak jak mówię, jeszcze będzie miesiączka niedługo, będzie odcinek filmowy. Sprawdzajcie maile, bardzo was proszę. Jeszcze raz bardzo dziękuję wszystkim patronom za to, że Robię to, co robię i że mogę sobie spokojnie nagrywać podcasty. To był podcast Pierwsza Młodość, odcinek 135. Ja się nazywam Karolina Korwin-Piotrowska. Moim wydawcą jest nieoceniony Mateusz Nowosad. I na koniec Liza Minelli, bo ten dokument jest naprawdę, ja bym go dopuszczała w szkołach aktorskich, w wszystkich tych kółkach estradowych. Wiecie, prosiłabym, żeby obejrzeli go ci, którzy chcą wyjść na scenę, którzy chcą być artystami, bo to jest dla mnie opowieść o tym, jak się znajduje tę drogę. I jak bardzo warto na tej drodze szukać ludzi, którzy dadzą ci dobre rady i mają naprawdę doświadczenie, a nie tylko mówią, że mają doświadczenie.

Ona miała nosa do ludzi też, wiedziała kogo słuchać, instynktownie znalazła osoby, które ją ukształtowały jako artystkę i nie wstydziła się potem o tym mówić. I to jest właśnie piękne w tym dokumencie. który też jest taką muzyczną opowieścią o jej życiu. Liza Minelli. I na koniec tego odcinka Pierwszej Młodości. Liza Uywezi. Wspaniała piosenka. Liza przez Z, a nie przez S. Ona to genialnie wykonuje. To jest wykonanie, jedno z wykonań tej piosenki Liza Minelli. Do usłyszenia. Bądźcie bezpieczni i pamiętajcie, jeżeli sami sobie nie pomożemy, nikt nam nie pomoże. Niestety, niestety. Do usłyszenia. i widząc, jak jesteś, mogę ci coś powiedzieć?

Mam problem. Nie jest to duży problem, ale to jest problem. To jest mój imię. Czuję, że wciąż wiele ludzi nazywa mnie Lisa. Prawda! Nazywam się Liza. Liza. Ma Z w niej. No, na przykład ktoś przychodzi do mnie na ulicy i powie, cześć Lisa, jak się masz? Powiem, w porządku, dziękuję, ale to jest Liza. Albo ktoś powie, Lisa, jaki ładny kawałek masz. Powiem, dziękuję bardzo, ale nazywam się Liza. I to jest moje włosy. Więc, wiesz, co mówię. W każdym razie, próbowałam wymyślić ostatnią rozwiązanie do tego wszystkiego, i myślę, że znalazłam odpowiedź. Jack? Now listen. It's Liza with a Z, not Lisa with an S, cause Lisa with an S goes snuzz.

It's Z instead of S, L instead of Li, simple as can be, see Liza. I'll do it again. It's Liza with a Z, not Lisa with an S, cause Lisa with an S goes snuzz. It's Z instead of S, L instead of Li, simple as can be, see Liza. Now, if my name were Ada, I'd be Ada. Even backwards, I'd be Ada. Or if my name were Ruth, then I'd be Ruth. Because with Ruth, what can you do? Or Sally, or Margaret, or Ginger, or Fay. But when you're Eliza, you always have to... Liza Minulli!

No! Liza! To jest podcast Pierwsza Młodość. Ten podcast powstaje wyłącznie dzięki Patronite.

Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.