Co dalej z Pocztą Polską?

I to właśnie rokowania ZUSP-u wzbudzają tyle emocji w ostatnim czasie. 12 lutego po spotkaniu z zarządem spółki część związkowców została na sali w siedzibie spółki. Od kilkunastu dni czekają na pracodawcę i rozmowy z prawdziwego zdarzenia. A jak pracownicy tłumaczą swoją decyzję i to, że w siedzibie spółki przebywają 24 godziny na dobę? Opowiada Marcin Gallo z Solidarności. Tutaj czekamy na pracodawcę, mówiąc w dużym skrócie. Czekamy na podjęcie przez pracodawcę rozmów odnośnie Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy, bardzo ważnego dokumentu dla wszystkich pracowników, którzy w tej firmie pracują, jak również ważnego dokumentu dla pracowników, którzy do tej firmy chcieliby przystąpić. Jest to zbiór przepisów, który określa wszelkiego rodzaju zasady wynagradzania awansów i życia takiego społecznego w ramach tego przedsiębiorstwa.

Wręcz przeciwnie, ludzie odwrócą się od nas, bo za chwilę, no kto będzie komuś w tą ZUS-ówkę? Będzie jeszcze trudniej. Jeszcze trudniej, a najgorzej to będzie w małych miejscowościach, gdzie poczta i ten listonosz to jest kontaktem. Zwłaszcza przy osobach niedołężnych, starszych, gdzie niekiedy listonosz i zakupy zrobi po drodze. Podobno jest jakiś plan i strategia, ale kiedy pytam o nią związkowców, to rozkładają ręce. Marcin Gallo z Solidarności tak odpowiada na pytanie o to, czy słyszał, w jaki sposób zarząd chce zadbać o poprawę usług przy mniejszej liczbie pracowników. Ten plan transformacji, o którym mówi prezes, jest bardzo taki lakoniczny.

No dobrze, to był głos z liberalnej strony. Ale co mówią lewicowi politycy? W teorii powinni stać po stronie pracowników. I tak było. Jeszcze za czasów, kiedy lewica była w opozycji. Mówiliśmy wtedy jednym głosem, kiedy pracownicy nie tylko poczty walczyli o godne warunki pracy. Mówię my, ponieważ wraz z partią Razem współtworzyłam ten koalicyjny klub w Sejmie. Dzisiaj widać, że nasze drogi mocno się rozeszły. Politycy nowej lewicy pytani o sytuację w Poczcie Polskiej nie czują się widać komfortowo, bo gdyby byli wierni swoim ideałom musieliby postawić się Donaldowi Tuskowi. No a na to jak widać się nie zanosi. Posłuchajmy jak Marcin Karpiński, senator tej partii z województwa łódzkiego odpowiadał na dociekliwe pytania dziennikarki dotyczące pocztowców. My oczywiście, że stoimy po stronie pracowników.

Tą dociekliwą dziennikarką była Monika Borkowska. Fragment pochodził z programu Bitwa Polityczna w Telewizji Republika. Z kolei tak odpowiedziała posłanka Anita Kucharska-Dziedzic w programie Polskiej Agencji Prasowej. Na pewno zwolnienia ludzi nie są rozwiązaniem problemów tych ludzi, którzy zostają zwolnieni. I w przypadku tych dwóch wypowiedzi trafnym komentarzem mogą być słowa Marcina Giełzaka, współautora dwóch lewych rąk. Posłuchajmy. Jak ci politycy idą udzielać wywiadu telewizyjnego, radiowego czy prasowego i nie mogą po prostu wymówić tych zakutych na pamięć fraz. Jeżeli wywiad trwa dłużej niż 7 minut, to wyglądają jak jeleń złapany w światłach samochodu. Nic dodać, nic ująć.