Prosto i praktycznie wyjaśniamy: MCP (Model Context Protocol)

Bo to jest tak, że stawiamy sobie często bardzo małe, drobne serwerki MCP, czyli rzeczy, które programy właściwie, które umożliwiają nam jakieś dodatkowe możliwości, które możemy wykorzystać i to nam umożliwia dostęp do plików, kalendarza, jak to mówię, właśnie do dokumentacji i tak dalej. No bo idea jest taka, że LR nie będzie tego wykonania sięgał, on jest tylko tam ten statystyczny mechanizm, który po prostu wylicza nam to wszystko, ale dzięki temu właśnie dajemy dodatkowe możliwości i możemy go ładnie rozszerzyć. I to jest właśnie ten cały krót tego, gdzie MCP jest używane. Tak, i dobrze, że wspomniałeś lokalnie, bo zazwyczaj te lokalnie oznacza trzy ścieżki, jak odpalamy lokalnie. Pierwsza ścieżka to jest odpal coś NPX-em, czyli... kawałek source kodu node'owego albo zaciągnij paczkę i ją odpal i dostań się do niej przez std.io.

Z doświadczenia. I pierwsza rzecz, której powiem, za dużo narzędzi, za dużo zwracamy i przez to mamy albo wyczerpanie kontekstu, okna kontekstowego w LLM-ie, albo problemy z trzymaniem się, bo jest za dużo kontekstu. I to jest chyba rzecz, którą... okej, jak tam mamy, to patrzę na tą sraczkę, jak nawalimy za dużo extensionów do IDE, żeby mieć super piękne, albo do konsoli nie wiemy, co się dzieje, to tutaj będzie podobnie. To jest znowu taki akt balansowania, bo też można awalnąć jedno wielkie narzędzie z brutalnym i bardzo skomplikowanym API, to też nie zadziała do końca. Tak, dlatego mówię, że bardziej mówię, żeby nie było w tym na przykład, tak jak tworzymy agenta, to weźmy przypadek korporacyjny, no i często, że tworzymy agenta, to on tych MCP nie powinien mieć nawalone, że zrobi nam wszystko na raz, tylko może nad nim jest jakiś agent orkiestrator, który woła małego agenta, który ma podpiętego małe MCP, wykorzystane ileś tam akcji, a nie zbawia jeden wielki agent do zbawienia całego świata.

Tak, idziemy dalej w to, o czym mówiliśmy, czyli notyfikacje. Mówiliśmy, że te rzeczy właśnie jak tools, utilities i tak dalej, one mogą się zmieniać. To jest szczególnie ważne przy plikach w kontekście, że my jak pracujemy nawet, pracujemy nad jakimś IDE, tak dalej, żeby model był notyfikowany o tym, że coś się zmieniło. To też jest... w kontekście bycia, żeby ten model był bardziej proaktywny, żeby tam coś się działo i żeby on... Raczej to wiesz, też mówimy nie model, a klient, czyli że jak idzie następny request, to że dzieją się nowe rzeczy. I druga sprawa, która jest w wyzwaniach praktycznych, jeżeli mamy long running joby, to serwer powinien odsyłać progres, czyli jest tam w tym, jest trzymana sesja, jest odsyłany progres, bo są ciekawe przypadki, ja nauczyłem się tego w praktyce, jak mi model zaczął halucynować, jak zaczęło się pobieranie, obrabianie jakiegoś tekstu związanego właśnie z podcastem i on na podstawie tytułu, słuchaj Szymon, wymyślił nam, zsumaryzował nam odcinek, do którego nie miał transkryptu.