Sendbajt

Ale nie uprzedzajmy faktów. Na początku 1989 roku poznał pan S niejakiego Mieczysława R. Również emeryta, który większość życia spędził na instalowaniu sieci telefonicznych oraz pracy na Straugerze. Mietek, jak o nim mawiał pan Jan, był wtedy zgorzchniałym, 64-letnim emerytem. Dysponował jednak dużą wiedzą praktyczną i dlatego właśnie pan Jan postanowił zawrzeć z nim spółkę, w celu wyciągnięcia od niego możliwie dużo wiedzy. Być może już wtedy istniały w głowie Jana S. zarysy szatańskiego planu, który później przyniósł sławę jemu oraz grupie Sendbajt. Kolejny rok pan Jan spędził razem z Mietkiem na dalszym intensywnym szkoleniu w bibliotekach i nie tylko. Prenumerata Bajtka otworzyła mu oczy na wiele zagadnień o komputerach, o których dotąd nie wiedział nic.

Potrzebowali pomocy fachowców. Na pierwszy ogień poszła pani Bożenka, która jako regularna bywalczyni coniedzielnej mszy świętej dysponowała odpowiednim głosem, z którym pan S. wiązał duże nadzieje. Pani Bożenko, Pani będzie pełniła w naszej grupie funkcję generatora fali nośnej. Ło Jezu, a co to jest? Wimy Ojca. Spokojnie Pani Bożenko, to nic trudnego. Niech to Pani powie A. Ale tak długo, tak. I tutaj do mikrofonu proszę. Dobrze, dobrze. No widzi Pani? Trudne? Nie trudne. Panie Mietku, odczytał Pan częstotliwość na oscyloskopie? Niewiarygodne. Dokładnie 2400 Hz. Panie Janie!