Szaraki i jaszczury | KOSMICZNE RASY

I to, że prasa ochrzciła te stworki zielonymi ludzikami, kompletnie nie zgadza się z tym, co mówiła sama rodzina. Ale nieważne, to są wszystkie elementy, które dopiero doprowadzały do najważniejszego elementu, czyli do roku 1961, kiedy to nocą w stanie New Hampshire w Stanach Zjednoczonych małżeństwo Betty i Barneya Hillów przeżywa coś, co później zostaje uznane za pierwsze nagłośnione uprowadzenie przez kosmitów. Wracając samochodem z Kanady, widzą na niebie jasny obiekt, który zaczyna ich śledzić. W pewnym momencie droga się urywa. Mają dziurę w pamięci. Nie pamiętają co się działo przez następne kilka godzin, ale kiedy wracają do domu czują bardzo silny niepokój. Na nogach mają zniszczone buty, a na samochodzie widzą dziwne ślady.

Betty zaczynają dręczyć bardzo realistyczne sny i widzi siebie i Barneya na wiejskiej drodze otoczonych przez grupę niskich postaci, które zmuszają ich by weszli do lasu, a potem na pokład takiego dziwnego obiektu. I w tych snach te stworzenia mają 150 do 160 cm wzrostu, noszą niebieskie uniformy i czapki przypominające wojskowe, wyglądają prawie jak ludzie, mają ciemne włosy, wyraźne nosy, sine usta, skórę opisywaną jako szarabą, ale wystarczająco ludzką, żeby to podpisać pod ludzi po prostu. Ale w chwilów ten incydent bardzo uderza. I kilka lat później decydują się na hipnozę regresyjną u doktora Benjamina Simona, żeby wyjaśnić sobie tą lukę w pamięci, żeby sprawdzić, co tam się rzeczywiście działo.

I podczas tych sesji dzieje się coś znamiennego. To, co w snach było trochę zamglone i przypominające ludzi, pod hipnozą staje się dużo bardziej obce. I oboje, i Barney i Betty, zaczynają opisywać istoty niższe od ludzi, o szarej, ziemistej skórze, dużych głowach i oczach, które dominują całą twarz. I Barney podczas jednej z tych sesji wpada wręcz w panikę, krzycząc, że te oczy są w jego głowie, że są w jego głowie, jakby wdzierały się gdzieś tam do środka. Opisuje uczucie, że te wielkie oczy tych kosmitów... Owijają się wokół jego własnych, to jest bardzo ciężko to zwizualizować. W każdym razie jakby zbliżały się oczy tego kosmity do niego z każdej strony. Z nosów i ust pozostaje cienka szczelina, włosy znikają i 22 lutego 1964 roku Barney rysuje głowę jednego z obcych.

Bo ten przełomowy przypadek w sumie można prześledzić poprzez wpływ popkultury, słuchajcie. Na 12 dni przed tą sesją hipnozy, na którą udali się Barney i Betty, Barney po raz pierwszy narysował te owinięte wokół twarzy oczy. Wtedy telewizja wyemitowała odcinek serialu The Outer Limits zatytułowany The Balleroshield i występował tam obcy o wyjątkowo dużych migdałowych oczach rozchodzących się na boki twarzy. Fabuła zawierała motywy bliskiego spotkania, unieruchomienia samochodu, dziwnych manipulacji i badacz Martin Kotmeyer zauważa, że oczy rozciągnięte aż za skronię to jest bardzo, bardzo rzadko występujący motyw w ówczesnym science fiction.

I że zbieżność czasowa pomiędzy emisją odcinka a rysunkiem Barneya może sugerować podświadomą inspirację. Betty do końca zaprzecza, jakoby widziała ten odcinek, ale pytanie pozostaje, na ile Hillowie stworzyli obraz nowy w sumie, coś rzeczywistego w ich głowach, na ile wymieszali swoje wspomnienia i sny z istniejącymi już elementami kulturowymi? To oczywiście nie jest koniec uprowadzeń przez szaraków, bo w 1957 roku brazylijczyk Antonio Villas-Boas opisuje swoje porwanie przez obcych. Ci noszą kombinezony i hełmy, podobnie do tych od hilów, ale po zdjęciu tych hełmów okazuje się, że mają małe niebieskie oczy, rzadkie włosy i niewielkie, ale wyraźne podbródki, co trochę nie zgadza się z tymi szarakami.

Im więcej w historii, tym mocniej utrwala się ten schemat. Mamy małe, szare istoty, które porywają ludzi, prowadzą na nich badania, wszczepiają implanty, manipulują pamięcią. Pojawia się też dosyć śmieszna hipoteza. Betty Hill z tego małżeństwa, które zostało porwane, powiedzmy, narysowała słynną mapę gwiazd. I przez tą mapę gwiazd, to była taka mapa, w gruncie rzeczy narysowane galaktyki i po prostu z nich można było wyczytać niby gdzie ci kosmici są. I według tej mapy gwiazd szaraki mogą pochodzić z układu Zeta Reticuli. Inni twierdzą, że są z przyszłości w ogóle, że to są ludzie, którzy stracili swoje ciało i emocje.

W ufologii przewijają się konkretne nazwiska. Adamski z jego latającymi spotkami z Wenus wprowadził Nordyków do masowej wyobraźni. Potem był Bill Meyer, czyli szwajcarski farmer, który twierdził, że odwiedzają go Plejadianie. I w ogóle on twierdził, że zabierają go na przejażdżki swoimi beam shipami. I tenże Bill Meyer przeszedł do popkultury dlatego, że on produkował całą masę zdjęć i dowodów i różnego rodzaju przekazów i używam tutaj słowa produkował dlatego, że one szybko były rozłożone na czynniki pierwsze no i sceptycy uznali, że no to jest fotomontaż. To jest totalny fotomontaż, jeszcze na tamte czasy był on bardzo oczywisty, ale to zdjęcie, które na pewno kojarzycie, I want to believe, z takim statkiem kosmicznym, to to właśnie jest dzieło tego Billa Mayera.