Demon na smyczy | PSY, KOTY I ZAŚWIATY

Ale wracając do tej Japonii, bo jest jeszcze coś więcej niż Bakaneko. Jest jego kolejna ewolucja, trochę jak w Pokemonach, i to jest Nekomata. Wierzono, że powstaje ona z bardzo starego kota, którego ogon z czasem rozdziela się na dwie części. To był fizyczny znak, który oznaczał osiągnięcie pełni kociej mocy. I Nekomata potrafił kontrolować duchy zmarłych, wysyłać je, by dręczyły żywych, a czasem nawet ożywiać ciała zmarłych. W niektórych legendach pojawia się jako olbrzymie dzikie stworzenie zamieszkujące góry, a w innych jako starsza kobieta, która potajemnie jest kotem w przebraniu. Dawne opowieści mówią o tym, że Nekomata i spokrewniony z nią demon Kasha porywały ciała zmarłych podczas pogrzebów, by pożerać ich dusze. Motyw ten zakorzenił się bardzo mocno w kulturze, zwłaszcza japońskiej, ale w ostatnich czasach też naszej.

W ówczesnej epoce Edo pojawiały się w drzeworytach ukiyo-e i teatrze kabuki, często w rolach tajemniczych mściwych kobiet. W XX wieku trafiły do kina grozy, w tym do całego podgatunku, który w ogóle powstał jako filmy o bakaneko i nekomatach, które dzisiaj określa się takim potocznym tytułem Ghost Cat Films. Dziś pojawia się również oczywiście w mandze, w grach i w anime, ale niezależnie od formy przedstawienia zachowały swoją najważniejszą cechę. Czyli to nie jest po prostu kot, który jest stary, mroczny i robi dziwne rzeczy, ale ta zdolność przemiany. Czyli kot właściwie o dwóch obliczach, albo nawet więcej, który potrafi zmienić się w człowieka i go udawać. Myślę, że to jest z jednej strony trochę creepy, trochę, ale z drugiej jest też gigantycznie urocze, jak wyobrażamy sobie po prostu ogromnego, starego, grubego kota, który chodzi w rzeczywistych, ludzkich ubraniach i po prostu jak nikt na niego nie patrzy, to wraca do tej kociej postaci.

Fajne. Mnie się kojarzy od razu z Behemothem z Mistrza i Małgorzaty, nie? Po niego, no, no, no. Gruby, wielki kot, który nie ma dobrych zamiarów i każe ci pić wódę. Mam wrażenie, że Nekomata mógłby coś takiego zrobić, ale jeszcze jeden kot, o którym ci opowiem, będzie ci kazał pić nie wódę, a whisky. O, to blisko, to blisko. Już mogę nawet sobie, usłyszałam whisky, już nawet jestem w stanie sobie wyobrazić, która część świata za to odpowiada, a raczej który kraj. W dzisiejszym odcinku nie będę się zastanawiać, czy Stany Zjednoczone to jest kontynent, czy nie. Ale bardzo mi się podoba kot tańczący z serwetką na głowie.