KONEWKA DO DRZEWKA

Artur, pozdrawiam cię, kochan, nigdy tak się nie stanie. Ale że na przykład jakiegoś dzieła wiekopomnego, monologu i nagle paczka i taki aler, przypomnij, masz żonę, paczka, paczka, paczka. Ale muszę powatrzyć, bo teraz odkryłem i to mnie nawet słuchajcie tutaj gdzieś dopadło, że ta rzecz mi się nie spodobała, czyli to właśnie takie Ten uśmiech tego faceta od tych paczek. I teraz, ja wiem, że teraz jeszcze nadchodzi ten trudny moment, czyli święta, w którym to będziemy po prostu właściwie w paczkoszale i tak dalej. I to zawsze w jakichś takich godzinach, kiedy ja już prawie, że Chopin, Chopin. Już myślę sobie, że nagle może stworzę jakąś komiczną etiudę rewolucyjną.

Już siadam do tej klawiatury. Słuchajcie, czy naprawdę myślicie sobie, że na przykład ta Georges Sand to też wysyłała? Do Chopina? W momentach, kiedy on tworzył, na przykład Mickiewicz, już się napisał, do M już ręce, już bierze to swoje wieczne pióro, jakieś gęsie, czy jakieś kacze, już chce do M, a tutaj nagle, patrz, moment, i tutaj skarpetki, no to jakieś tam takie buty, które są odmianą tych butów, które już były i te buty są, tylko że jakimś ścięty nosek, ale ty nie widzisz różnicy, a tu jest taki troszeczkę nosek, a tutaj z boku, że ten. A tu jakbyś ten, to bardziej, że o, o, o. A czym się różni, Magda, ten but do tego? Wiesz co, bo tutaj jest taki, patrz, wiesz co, w ogóle tego nie zauważ, to jest niesamowite.