Art & Science Lab #3 | Anna Szylar
Anna Szylar, menadżerka i ekspertka w zakresie kultury cyfrowej, zdecydowała się odejść z pracy w instytucji kultury i założyła własne prywatne studio, które wspiera rozwój i reprezentuje artystów zajmujących się nowymi mediami. W rozmowie z Michałem Krawczakiem opowiada, jak wygląda współpraca z jej studiem, kryzysach zawodowych, które są nieodłącznym elementem pracy w sektorze kultury oraz sposobach radzenia sobie z takimi sytuacjami. Anna zapowiada również powrót konferencji i festiwalu Digital Cultures, którego jest pomysłodawczynią i kuratorką: opowiada o tym, co będzie działo się w nowej edycji. ANNA SZYLAR — managerka kultury, kuratorka i eksperta w zakresie kultury cyfrowej z 10-letnim doświadczeniem pracy w środowisku międzynarodowym. Inicjatorka i koordynatorka festiwalu Digital Cultures, który w latach 2017-2020 organizowany był przez Instytut Adama Mickiewicza. Propagatorka i promotorka polskich przemysłów kreatywnych, których rozpoznawalność budowała w trakcie wieloletniej pracy w IAM. Była odpowiedzialna za obecność polskich artystów, projektantów gier, twórców doświadczeń VR na międzynarodowych wydarzeniach branżowych za granicą w tym m.in. SXSW (Austin), Game Developers Conference (San Francisco), AMAZE (Berlin), MUTEK (Montreal), Tribeca Film Festival (Nowy Jork), Sheffield Doc Fest (Sheffield), IDFA (Amsterdam). W latach 2021-2024 odpowiedzialna była za dystrybucję i relacje międzynarodowe w Laboratorium Narracji Wizualnych. Jest jurorką festiwalu IDFA DocLab w Amsterdamie. Obecnie, pod swoją marką Monster Mind Studio współpracuje z twórcami i instytucjami kultury w Polsce i za granicą. MICHAŁ KRAWCZAK — doktor nauk humanistycznych, badacz, kurator projektów art&science. Współzałożyciel Humanities/Art/Technology Research Center na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Adiunkt w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów Wydziału Antropologii i Kulturoznawstwa UAM. Zajmuje się sztuką mediów, kulturą postdigitalną, studiami medialnymi nad przemocą oraz nuklearnością. Autor książek Exposing Violence. Collaborative Media Practices and Aesthetics of Radical Truth (wraz z Agnieszką Jelewską, MIT Press 2026), Nuclear Gaia. Media Archives of Planetary Violence (wraz z Agnieszką Jelewską, Intellect 2025), Ikona. Eseje o sztuce Mariny Abramović (Wydawnictwo UAM 2020). Redaktor tomów Postcollectivity. Situated Knowledge and Practice (wraz z Agnieszką Jelewską oraz Julianem Reidem, Brill 2024), Post-technological experiences. Art-Science-Culture (AMU Press 2019). Kurator i współtwórca projektów takich jak „Transnature is Here” (2013), „Post-Apocalypsis” (2015), „Anaesthesia” (2016), „Artropocene” (2017), „Post-Human Data” (2019), „Solastalgia” (2021), „Remeber (me)” (2024). Konteksty: +Monster Mind Studio https://monstermind.studio +Laboratorium Narracji Wizualnych VNLab https://vnlab.org +Digital Cultures festiwal https://www.dcfestival.pl
Zapytam o to, jak przebiega taka współpraca i czego można się po niej spodziewać. Dyskutujemy także o kryzysach zawodowych, które są nieodłącznym elementem w pracy w sektorze kultury i jak sobie z nimi radzić. W tym roku po kilku latach nieobecności powraca konferencja i festiwal Digital Cultures, którego Ania jest pomysłodawczynią i kuratorką. Będzie zatem można dowiedzieć się, co będzie się działo w czasie najnowszej edycji, a także tego, czy sztuczna inteligencja będzie jednym z ekspertów w czasie festiwalowego panelu dyskusyjnego. Zapraszam do wysłuchania rozmowy. Dzień dobry. Dzisiejszą gościnią podcastu jest Anna Szylar.
Że jakby moje zainteresowania, moje propozycje związane z tym, żeby w Instytucie Adama Mickiewicza właśnie rozwinąć ten obszar związany z kulturą cyfrową spotkały się z zainteresowaniem właśnie ówczesnej dyrekcji i kadry menedżerskiej. No i tak krok po kroku właśnie postawiłam program, jakim była kultura cyfrowa, zainicjowałam digital cultures, napisałam jakąś Anna Szylar, Instytut Adama Mickiewicza, Laboratorium Narracji Wizualnych, Austin, San Francisco, Berlin, Montreal, New York, Sheffield. Anna Szylar, Instytut Adama Mickiewicza, Laboratorium Narracji Wizualnych, Austin, San Francisco, Berlin, Montreal, New York, Sheffield.
Ja tak pracuję przy Digital Cultures, przy festiwalu, który rozwijam, który wraca w tym roku właśnie już pod marką Monster Mind Studio we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza i innymi partnerami. Więc tutaj jak najbardziej, jeżeli chodzi o taką pracę programową, wspólne zastanawianie się nad tym, o czym warto porozmawiać, jak podejść do danego tematu, jak ugryźć. Na przykład w tym roku mogę powiedzieć o jakimś przykładzie konkretnym. Bardzo dużo mówi się o sztucznej inteligencji. Oczywiście my też ten temat chcielibyśmy włączyć do programu, ale tak pomyślałam, że może zamiast proponowania kolejnego panelu na ten temat, zaplanujemy, zaprogramujemy rozmowę, którą współtworzy sztuczna inteligencja.
No poczekaj, w tym co powiedziałaś, to urodzi mi się mnóstwo pytań teraz. No to musisz przejść. Myślę, że tak. Wiesz co, to teraz tak. Z jednej strony chciałbym cię poprosić, żebyś opowiedziała więcej o Digital Cultures, ponieważ to była impreza, która rzeczywiście skupiała bardzo wiele wątków i była takim odświeżeniem dla polskiego środowiska zajmującego się kulturą cyfrową i sztuką medialną. To najpierw poproszę Cię o to, żebyś powiedziała, jak to się stało w ogóle, że zniknęło Digital Cultures i jak to się stało, że nareszcie powraca i co się będzie działo w nowej edycji. A potem wrócimy do tego wątku związanego ze sztuczną inteligencją jeszcze, dobrze? Jeżeli chodzi o Digital Cultures, no to miałam nadzieję, że po moim odejściu z Instytutu ten projekt będzie kontynuowany
Nie tylko z tego względu, że to zajmuje po prostu dużo czasu, ale dlatego, że też trudno jest planować. Ja w tym momencie mam ten fokus na wrzesień, na Digital Cultures i bardzo się z tego cieszę. Będziemy mówić o wielu ciekawych tematach i też wczoraj ogłosiłam oficjalnie na swoim fanpage'u Digital Cultures i na swoim Facebooku, że festiwal wraca i środowisko bardzo się ucieszyło, ale nie wiem, co będzie w 2025, więc mam nadzieję, że tutaj będzie okazja z różnymi instytucjami porozmawiać o jakimś takim stabilniejszym planie, być może skrzyknięciu się z różnymi podmiotami, żeby ten festiwal miał jakąś stabilną formę finansowania na wiele, wiele lat.
Co tutaj należałoby zrobić z perspektywy twojej jako menadżerki kultury, żeby ten sektor miał się coraz lepiej? Bardzo bym chciała, żeby twórcy mieli motywację, chęć i możliwość, żeby jeździć na inne festiwale i wyjeżdżać za granicę, rozmawiać, oglądać, słuchać tego, co się dzieje. Pierwotnie Digital Cultures, trochę wracając do tego tematu, był takim miejscem, które trochę tego świata do Polski przywoziło, no bo jak Organizatorem był IAM, no to rzeczywiście mieliśmy ogromne możliwości zapraszania kuratorów, producentów, innych twórców.
Jak słyszymy, sztuczna inteligencja pojawi się na Digital Cultures. To jaki jest twój stosunek do tego? Nie boisz się tak pod spodem, że za 5 lat nie będą potrzebni właśnie menadżerowie kultury, bo sztuczna inteligencja przejmie ich zadania? Nie, jakoś nie boję się. Patrzę na to z dużą ciekawością. Myślę, że jesteśmy w takim trudnym momencie, że np. ja obserwuję teraz wysyp tzw. prompt artists. Tak. Nawet na Ars Electronica takie prompt battles się odbywają, że na żywo różne osoby wpisują polecenia, komendy, opisy i generowane są właśnie obrazy na żywo.
Jakaś taka też nie moja emocjonalność, która wynika jakby z tych tekstów, które tam uzyskałam, że nie czułam, że mogę się z tym utożsamić i zarówno na poziomie merytorycznym, jak i właśnie na takim poziomie związanym z... Z jakimś nastrojem, który bije z tych tekstów, że nie, nie wykorzystuję i myślę, że nie będę na razie Dużo łatwiej przychodzi mi napisanie grantu samodzielnie niż z czatem, więc nie, ja jeszcze nie miałam okazji. To już kończąc ten wątek chciałem zadać ostatnie pytanie związane ze sztuczną inteligencją. Byłabyś w stanie powiedzieć kilka słów więcej na temat tego, w jaki sposób będzie ona wykorzystana właśnie w trakcie Digital Cultures?
Ale też jest to jakiś sposób dla nas, taka okazja, żeby pokazać możliwości, to znaczy, żeby trochę właśnie opowiedzieć o tym, jak taki dialog może wyglądać na takim bardzo praktycznym już poziomie. A czy znamy temat tej rozmowy? Rodzą się różne tematy. Nie mogę jeszcze zdradzić, bo żaden nie został jasno zatwierdzony przez Jacka, więc nie chciałabym wybiegać tutaj Przyszłość, ale mamy kilka mocnych kandydatów. Dobro. Brzmi to świetnie. Będziemy mogli doświadczyć tego na żywo w czasie Digital Cultures. Bardzo dziękuję, Ania. Super. Naprawdę bardzo się cieszę, że mogliśmy porozmawiać. Tym bardziej, że też mieliśmy przerwę w tych naszych rozmowach, więc to jest okazja tego, żeby... Zaraz pójdziemy na kawę może i powymieniamy się informacjami.
Dzięki Michał, dzięki. Bardzo miło było gościć u ciebie w podcaście i spotkać się po latach. W sumie tak czuję w tej rozmowie, jakbyśmy nie mieli aż tak długiej przerwy w niewidzeniu się i niesłyszeniu się. I mam nadzieję, że i z tobą i ze wszystkimi słuchającymi osobami zobaczymy się na Digital Cultures. Tak jest. Dziękujemy bardzo. Przypominamy, że linki do wszystkich rzeczy, o których rozmawialiśmy znajdują się w opisie podcastu. Do usłyszenia. Dzięki. Podcast jest częścią platformy Art & Science Lab współtworzonej przez PAWILON, oddział Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, PSNC Future Labs, Żywe Laboratoria Przyszłości Poznańskiego Centrum Superkomputerowo-Sieciowego oraz Fundację Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk.
Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Michał Krawczak przedstawia gościa, Anna Szylar, menedżerkę kultury cyfrowej i ekspertkę w dziedzinie nowych mediów.
Anna opowiada o swojej karierze w Instytucie Adama Mickiewicza i decyzji o założeniu własnego studio, Monster Mind Studio.
Anna opisuje swoje obecne zadania w Monster Mind Studio, takie jak doradztwo i kuratorska praca.
Anna dyskutuje o roli wirtualnej rzeczywistości w sztuce mediów, wyzwaniach związane z dystrybucją i archiwizacją projektów VR.
Anna potwierdza, że pracuje nad założeniem instytucji do archiwizacji projektów VR w Polsce.
Anna opisuje model współpracy z twórcami, w tym opracowanie raportu i strategii rozwoju projektów.
Anna opowiada o doświadczeniach kryzysowych zawodowych i decyzji o przerwie po odejściu z Instytutu Adama Mickiewicza.
Anna Szylar opowiada o swojej przerwie zawodowej i wskazuje na potrzebę lepszego zarządzania czasem i biurokracją w pracy artystycznej.
Anna Szylar porównuje pracę w Media Labach do kolaboracji artystycznej, podkreślając wartość współpracy i wyluzowania.
Anna Szylar opowiada o powrocie festiwalu Digital Cultures i przedstawia swoje podejście do tworzenia programu festiwalowego.
Rozmowa kończy się, autorzy podzieleni się emocjami i podziwiają przyszłość projektu.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.