Samotność wśród tłumu - o epidemii samotności dziś

Mam nadzieję, że dzisiaj zdradzi, jak to się robi i jaki jest ten klucz właśnie do tej wielkiej umiejętności. Razem z nami także doktor Paweł Maranowski, socjolog, prorektor do spraw studenckich Collegium Civitas. Coś czuję, że studenci dzisiaj będą słuchać. Dobry wieczór. Słuchajcie, powiedziałem, że frakcja psychologiczna jest bardzo mocna, ale myślę, że dziennikarska i reporterska też. Razem z nami Oktawia Kromer, dziennikarka, reporterka, autorka książki, usługa czysto platoniczna. Książki, do której w ogóle bardzo często w Czwórce wracamy. Dobry wieczór, cześć Oktawio. Jest z nami też Joanna Czeczot, dziennikarka, redaktorka naczelna Portalu Wiedzy, ale też współtwórczyni magazynu Kosmos dla Dziewczynek.

Więc my w tym właśnie całym, całych tych legendach i tych właśnie tych piktogramach, my naprawdę jesteśmy zgubieni i zgubione, nie? Więc trudno w takich właśnie okolicznościach po prostu czasem odnaleźć siebie, więc ta samotność tym bardziej nam to Ale powiem ci, że na tę kropkę nienawiści sam się czasem nabieram. To znaczy wysyłam komuś wiadomość, na końcu jest kropka i myślę sobie, a dam jeszcze ten uśmieszek, bo nie wiadomo co sobie pomyśli. Tak, dokładnie o to chodzi. Szukamy trochę powodów tego, skąd samotność się bierze. Pewnie zaraz pojawią się różnego rodzaju recepty. Ale ja bym się chciał zastanowić, czym ta samotność w ogóle jest. Boję się zadać to pytanie doktorowi Pawłowi Maranowskiemu, dlatego że on napisał kiedyś taki artykuł, Samotność konieczności, a tam takie słowa nie ma jednej definicji samotności.

I w tym momencie nikt nas nie nauczył tak naprawdę jak sobie z tym poradzić. Te emocje zaczynają nas przytłaczać, przez to czujemy się coraz bardziej samotni i już nawet nie wiemy jak o tym porozmawiać z innymi osobami. Coś czuję, że doktor Paweł Maranowski wróci do domu i napisze kolejny przedmiot, który będzie związany z emocjami i od listopada będzie można to studiować. Ja mam tak dużo przemyśleń, że nie wiem którymi się podzielić, ale nawiążę do tych rozmów z rodzicami, bo przypomniałaś mi tą swoją wypowiedzią pewne badania, które kiedyś prowadziłem na temat bezpieczeństwa dzieci i młodzieży. W internecie robiłem wywiady socjologiczne z dziećmi, co jest już same w sobie dosyć sporym wyzwaniem, bo trzeba mieć do tego odpowiednie przygotowanie. Ale też z nauczycielami, z mężczyznami i ja widzę tutaj różnicę bardzo istotną w przekazywaniu tej wiedzy, o której mówimy, ale także w rozmowach z emocjami.

To ja na koniec. Teraz pójdę na łatwiznę i przerzucę odpowiedzialność spuentowania naszej dzisiejszej dyskusji na dwa głosy. I zrobią to Patrycja Wonatowska i doktor Paweł Maranowski. Czy tak się da, czy nie? Jestem tego bardzo ciekawy. Zgłaszaliście się oboje. Zaczynam. Dobra, to postaram się krótko. To ja sobie tak myślę, trochę muszę dorzucić takiego dziegciu. Zobaczcie, bo to jest trochę tak. Czy musimy rozumieć siebie międzypokoleniowo? Z mojej perspektywy nie. Natomiast, czy mamy się słuchać? Tak. I tak jak mówimy na przykład o przytulaczkach, ja jestem za tym, że tak. Ale jeżeli cały czas stoimy w takiej obronie i mówimy nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie.

Nie powiem wam co jest czym, ale są klejnoty i szkatułka. Nie słyszałam o szkatułce, ujęło mnie to. Więc myślę, że możemy się uczyć od siebie i jakoś to jest z mojej perspektywy tak bardzo bliskie, że ja wcale nie muszę rozumieć moich dziadków, żeby móc z nimi porozmawiać, ale mogę też im pokazać kawałek swojego świata i powiedzieć, babciu, posłuchaj świetny kawałek, a babcia powie, no nie wiem. To ma być puenta na dwa głosy. Doktor Paweł Maranowski, ostatnie zdanie. Ja się podzielę tylko czymś, o czym dzisiaj w ogóle nie powiedzieliśmy, a przed czym staniemy w przyszłości. Ale powiem to z perspektywy wydarzenia, które miało miejsce tydzień temu.

Bardzo dziękuję wam za to dzisiejsze spotkanie. Joanna Czetot, Oktawia Kromer, doktor Paweł Maranowski, doktor Nina Woderska, doktor Maria Łakosowicz. Patrycja Wonatowska, Joanna Paduszyńska, Rafał Jańczuk, Sylwia Blacha, a także studenci, uczniowie, zwolnieni z teorii, studenci Uniwersytetu SWPS, no i oczywiście harcerze ze Związku Harcerstwa Polskiego gościli w Studiu Otwartym Czwórki. To teraz wielkie brawa na koniec dla Was. To jest Otwarte Studio Czwórki. To jest podcast Czwórki.