Zmartwychwstanie Piero della Francesca | s05 e07

I chociaż dzisiaj może o Piero della Francesca nie myślimy tak często, to był on niezwykle popularny już od połowy XIX wieku. Wtedy powróciło zainteresowanie jego twórczością i opisywany był też jako artysta łączący właśnie geometryczne zainteresowania Brunelleskiego. Ale jednocześnie takie zdolności w ukazaniu postaci, w takiej plastyczności figur ludzkich. Massaccia, czyli też artysty florenckiego młodozmarłego, który specjalizował się znowu w przedstawieniach we freskach, bo to jest dziedzina, która we Włoszech dużo szerzej się rozwija, znaczy ta technika. I operował też mocnym, choć rozproszonym światłem, co widać w jego pracach, tak jak Fra Angelico i Domenico Veneziano, z którym sam artysta Piero della Francesca był też związany od strony współpracy, bo współpracował z nim we Florencji.

Jednocześnie Piero della Francesca charakteryzuje się zdolnością obserwacji rzeczywistości. Te postaci, które obserwuje, sposób w jaki też tworzy, czy taką grę psychologiczną, moglibyśmy nawet to tak określić, w swoich postaciach, jest przyrównywane do inspiracji mistrzami flamandzkimi, niderlandzkimi raczej byśmy dzisiaj to określili. I tutaj ta wspólnota czy też takie zainteresowanie miałoby wynikać też właśnie z jego podróży przez rozmaite miasta, państwa włoskie. Jak wam wspominałam, on był w różnych tych okolicach i tutaj wam je wymienię. Był we Florencji, gdzie współpracował zapewne właśnie z Domenico Veneziano, ale był też artystą na dworach w Feraże i tam zapewne zetknął się ze sztuką Rohiera van der Weydena.