Śmierć Marata J.L. David | s05 e06

Ubiegała się o nie po raz drugi tego dnia. Był 13 lipca 1793 roku. Zbliżała się czwarta rocznica rewolucji, która z dnia na dzień zbierała coraz oblicze żniwo. Już nie tylko wśród dawnych elit, lecz także we własnych szeregach. Mawiano, że jest jak Saturn pożerający własne dzieci, a zarazem jak Hydra, której głowy odrastają w piekielnym tempie. Być może właśnie rewolucję miał na myśli Goya, malujący dwie dekady później swoje najsłynniejsze dzieło. Jednak oto określiły się rzeczywiste wydarzenia dające zaczyn wiekopomnej pracy zupełnie innego malarza, Jacques-Louis Davida. Swoją drogą, David, dopiero co głosował za poprowadzeniem na szafot Ludwika XVI, A wkrótce sam o mało nie stracił głowy za przyjaźnie z Robespierem.

Ale wróćmy w zacienione progi kamienicy. Charlotte de Corday d'Armont, bo o niej mowa pochodziła ze starego szlacheckiego rodu, lecz pierwsze ideały rewolucyjne zauroczyły ją z mocą godną pełnej pasji 24-latki. Widziała, jak system monarchii absolutnej się psuje i jak bardzo potrzebna jest zmiana. Mimo to wydarzenia ostatnich miesięcy ostudziły rewolucyjny entuzjazm. Podziwiany na żywotans makaber napawał ją brzydzeniem. Ścięcie Ludwika XVI, haniebny proces Marii Antoniny, wreszcie nieustanny zgrzyt pracującej dniami i nocami gilotyny upewniły ją, że rewolucja poszła w złą stronę. Może pani wejść? Stróż szerzej otworzył drzwi i uważnie przyjrzał się przy byłej.

Dzieło namalował jednak na zamówienie Konwentu Narodowego. To było zgromadzenie prawodawcze, które miało duże znaczenie w ówczesnej Francji. Między innymi to tam ogłoszono Francję republiką w roku poprzedzającym te wydarzenia, które wam opisuję, a jednocześnie też to Konwent Narodowy skazał Ludwika XVI na śmierć. Informacja o śmierci Marata, który był członkiem Konwentu, Była jeszcze tego samego dnia ogłoszona i jeden z posłów zażądał, aby David namalował śmierć Marata. Marata, który miał też już doświadczenie w tworzeniu takich wizerunków ważnych dla rewolucji, postaci, które zmarły.

Te kopie są datowane na lata jeszcze 1993-94, czyli w tym okresie też, w którym czy to David miał w swojej pracowni dzieło i je tworzył. Czy też było ono eksponowane w konwencie narodowym. Było ważne i Marat stał się dzięki temu obrazowi męczennikiem rewolucji, męczennikiem republiki. I takie było też zamierzenie, takie było zadanie wręcz propagandowe, które przyświecało Dawidowi. Jak zapewne wiecie, Jacques-Louis David to jest bardzo ciekawy malarz, który najpierw tworzył w ramach też mecenatu Ludwika XVI.