Pomona i Wertumnus | s03 e28

Skala Pomona jest sucha tego, natomiast ma postawę taką ostrożną. I wtedy też Wertumnus, jako ta starsza kobieta, sięga po historię mitologiczną. Pojawia się taka konstrukcja szkatułkowa, że jest opowieść w opowieści. I Wertumnus opowiada z kolei tą historię o księżniczce cypryjskiej, potomkini Teukrosa, który to był bohaterem walczącym w wojnie trojańskiej, który później przeniósł się na Cypr i tam założył miasto. A owa księżniczka nazywała się Anaxareta. I ona była niezwykle dumna, odrzucała względy wielu zalotników, była piękna i całkowicie niedostępna.

Odrzucała zalotników, a pośród nich znajdował się, tutaj poeta tego nie uściśla, kim on był, ale był pomniejszego rodu, w niektórych opracowaniach to jest doprecyzowywane, że był na przykład pasterzem, Ifis. Który się w niej niezwykle silnie zakochał i szukał wszelkich sposobów, aby zwrócić jej uwagę na siebie, żeby móc z nią być. I zwierzył się mamce owej Anaxarety ze swojej miłości. Szukał poplecznictwa u dworzan, którzy należeli do jej otoczenia. Zwieszał na jej drzwiach wieńce kwiatowe, które, jak pisze poeta, były zroszone jego łzami.

Wspiera głowę na dłoni, taka jest zasłuchana, zapatrzona i wydaje mi się, że właśnie odtwarza sobie w wyobraźni te poszczególne etapy tragicznej miłości Ifisa do księżniczki cypryjskiej Anaxarety. Całe szczęście historia Pomony i Wertumnusa skończyła się dużo, dużo lepiej i tak w przenośni powiem, że dzięki ich harmonijnemu związkowi my możemy jesienią cieszyć się obfitością różnych plonów, bo tak też poeta w metamorfozach umieszcza scenerię tego wydarzenia właśnie