O "Luźnym kontakcie" z Maksem Lawerą

No, nie wiem. Trochę mi też przypominała taką literaturę właśnie modernistyczną. Tutaj ta Virginia Woolf mi się skojarzyła. Jest też jakiś rodzaj takiej tajemnicy i dopowiedzenia jak w jakichś nowelach Thomasa Manna. Dość old schoolowe pisanie. I takie trochę vintage bym powiedział, ale myślę, że dlatego mi się podoba, że to nie jest taka książka, która się wpisuje w jakieś konkretne trendy, nie jest napisana takim czystym realizmem. Myślę, że to jest po prostu bardzo literacka rzecz i trzymam za tę małą książeczkę kciuki. A druga rzecz to jest pewnie już wam znana i przez wielu lubiana Monika Helfer i jej trzecia z kolei powieść, Lwie Serce.

Domknięcie trylogii. Tak, domknięcie trylogii, ale też można absolutnie te wszystkie książki czytać, myślę, niezależnie. Czytajcie je wszystkie, nie słuchajcie Meksa, czytajcie je wszystkie. Tak, tylko wiecie, to już jest trzecia książka z kolei, ktoś może powiedzieć, nie czytałam poprzednich dwóch, o Boże, i co, czy ja mogę dostąpić tego, żeby przeczytać już trzecią, czy od trzeciej zacząć. Myślę, że uważam, że można sobie żonglować. Po prostu to są książki autofikcyjne, ale... I choć te wszystkie trzy książki się gdzieś tam troszeczkę zazębiają, ale absolutnie można sobie wywrócić kolejność i zacząć od trzeciej, czyli od Elwiego serca. I jest to powieść, która opisuje życie brata Moniki Helfer.

Oczywiście zakodowane literacko. Artysty, malarza, outsidera. Outsidera nie tylko społecznego, ale też rodzinnego, który... Niestety bardzo cierpi i też kończy inaczej niż wszyscy. Czy inaczej niż większość, tak, to może ujmę. Kto czytał Monikę Helfer wie, jak piękna jest jej fraza. Po raz kolejny przetłumaczy Monikę Helfer Arkadiusz Żychliński, więc na pewno... Wszystko się będzie zgadzać. Wszystko się będzie zgadzać, tak.