Open Mike, odc. 2: Joanna Ostrowska
Przez wiele lat temat nieheteronormatywnych ofiar nazizmu był w Polsce zepchnięty na margines. Właściwie do dzisiaj tak jest, choć coś się zaczęło powoli zmieniać. To głównie zasługa jednej osoby – odważnej i bardzo upartej historyczki, która nie dała się nigdy zniechęcić i za wszelką cenę chciała opowiedzieć historię tych, których próbowano strącić w niepamięć. Tą historyczką jest dr Joanna Ostrowska, z którą rozmawia Mike Urbaniak.
Ja akurat nie byłam pierwszego dnia, przyjechałam troszkę później. I to było naprawdę niebywałe doświadczenie, że siedzisz w gigantycznej sali kinowej sam, sama na dużym fotelu. Twój kinooperator puszcza ten film tylko dla Ciebie. Jest to jakieś tam bardzo odświeżające po tych już latach zamknięcia, pandemicznego zamknięcia doświadczenie. I gdzieś tam z całym tym inkluzywnym potencjałem platform streamingowych, no jednak gdzieś, Jezu wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale gdzieś na końcu jest to doświadczenie kinowe jest jednak najmocniejsze. No jasne, nie da się ukryć oczywiście. Nie będę pamiętała tak tych filmów streamingowanych jak te w Berlinale, ale wiesz, to jest to, o czym rozmawialiśmy wcześniej, że dochodzi jeszcze do doświadczenia samego Berlina, samego festiwalu, tego, że rzeczywiście ludzi cieszy to, że jest ta sekcja queerowa, że ma swoją własną historię, że jest niby wewnątrz festiwalu, a troszeczkę z boku, więc nawet jak wychodziliśmy na kawę, wyskakiwaliśmy w trakcie
No gdzieś tam na początku tej całej drogi była, o Jezu, to też pewnie zabrzmi, dzisiaj jak sobie o tym myślę, może to brzmi pretensjonalnie, ale taka jest prawda, to znaczy gdzieś na samym początku był Borowski i u nas w Auschwitzu i ten fragment, który gdzieś mi tam dzwonił w głowie od samego początku, słynny fragment o Romeach i Juliach w obozie i o tym dziwnym Trochę tajemniczym budynku bloku 24, 24A i pierwsze piętro, czyli obozowy dom publiczny w KL Auschwitz I przy głównej bramie po lewej stronie. I rzeczywiście jakoś miałam to w głowie od samego początku już jak czytałam Borowskiego w szkole średniej. I gdzieś rzeczywiście na studiach, kiedy przyszło do tego, żeby decydować o tym, czym powinnam się zajmować, ja gdzieś tam czułam w kościach, że chciałabym zostać na uniwersytecie, jakoś tam rozumiałam misję bycia czy próbę zostania akademiczką na takiej zasadzie, że wybierasz te tematy i te badania, te kierunki badawcze, które są w jakiś tam sposób niereprezentowane, szczególnie jeśli chodzi o nauki historyczne,
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Przez wiele lat temat nieheteronormatywnych ofiar nazizmu był w Polsce zepchnięty na margines. Właściwie do dzisiaj tak jest, choć coś się zaczęło powoli zmieniać. To głównie zasługa jednej osoby – odważnej i bardzo upartej historyczki, która nie dała się nigdy zniechęcić i za wszelką cenę chciała opowiedzieć historię tych, których próbowano strącić w niepamięć. Tą historyczką jest dr Joanna Ostrowska, z którą rozmawia Mike Urbaniak.