Open Mike, odc. 2: Joanna Ostrowska
Przez wiele lat temat nieheteronormatywnych ofiar nazizmu był w Polsce zepchnięty na margines. Właściwie do dzisiaj tak jest, choć coś się zaczęło powoli zmieniać. To głównie zasługa jednej osoby – odważnej i bardzo upartej historyczki, która nie dała się nigdy zniechęcić i za wszelką cenę chciała opowiedzieć historię tych, których próbowano strącić w niepamięć. Tą historyczką jest dr Joanna Ostrowska, z którą rozmawia Mike Urbaniak.
No gdzieś tam na początku tej całej drogi była, o Jezu, to też pewnie zabrzmi, dzisiaj jak sobie o tym myślę, może to brzmi pretensjonalnie, ale taka jest prawda, to znaczy gdzieś na samym początku był Borowski i u nas w Auschwitzu i ten fragment, który gdzieś mi tam dzwonił w głowie od samego początku, słynny fragment o Romeach i Juliach w obozie i o tym dziwnym Trochę tajemniczym budynku bloku 24, 24A i pierwsze piętro, czyli obozowy dom publiczny w KL Auschwitz I przy głównej bramie po lewej stronie. I rzeczywiście jakoś miałam to w głowie od samego początku już jak czytałam Borowskiego w szkole średniej. I gdzieś rzeczywiście na studiach, kiedy przyszło do tego, żeby decydować o tym, czym powinnam się zajmować, ja gdzieś tam czułam w kościach, że chciałabym zostać na uniwersytecie, jakoś tam rozumiałam misję bycia czy próbę zostania akademiczką na takiej zasadzie, że wybierasz te tematy i te badania, te kierunki badawcze, które są w jakiś tam sposób niereprezentowane, szczególnie jeśli chodzi o nauki historyczne,
To się w Polsce oczywiście chyba w jakiś tam sposób nie zmienia. To bycie dziwolągiem jakby nadal tutaj troszeczkę funkcjonuje, choć mówiąc szczerze, szczególnie po publikacji Onych, tej ostatniej książki w kwietniu 2021 roku, dostałam też ogromne wsparcie od polskich historyków i historyczek, czy też to się wreszcie zaczęło, za co też jestem bardzo wdzięczna i mam nadzieję, że to też zacznie Zresztą ta jedna książka, której jeszcze nie wymieniłeś, Auschwitz.
Taką kropką od i oczywiście były słowa Mariana Turskiego, byłego więźnia m.in. Auschwitz-Birkenau, który zresztą Pamięcił nam fragment, napisał wstęp do tej książki Auschwitz w pamięci o nieheteronormatywnych ofiarach obozu. I to są takie słowa, które zawsze polecam, odkąd już je mamy, zawsze polecam, żeby przeczytać, bo one dają nadzieję, że nawet jeśli do pewnego momentu nie chcemy kogoś widzieć, nie chcemy kogoś włączyć w tych studiach nad pamięcią Do badań to przychodzi taki moment, kiedy naprawdę nie można już pozostać obojętnym, bo to jest tak naprawdę o tym, że trzeba po prostu wrócić, że trzeba tę historię robić, mówiąc kolokwialnie, że trzeba się tymi
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Przez wiele lat temat nieheteronormatywnych ofiar nazizmu był w Polsce zepchnięty na margines. Właściwie do dzisiaj tak jest, choć coś się zaczęło powoli zmieniać. To głównie zasługa jednej osoby – odważnej i bardzo upartej historyczki, która nie dała się nigdy zniechęcić i za wszelką cenę chciała opowiedzieć historię tych, których próbowano strącić w niepamięć. Tą historyczką jest dr Joanna Ostrowska, z którą rozmawia Mike Urbaniak.