SPH#7 | Edukacja poza schematem
„W dniu zakończenia roku szkolnego wszyscy jesteśmy zwycięzcami”. W dzisiejszym odcinku podcastu Open Eyes Economy Justyna Chyla rozmawia z Beatą Kacprowicz, dyrektorką Szkoły Podstawowej nr 3 w Malborku oraz Iwoną Hałuszczak, pedagogiem szkolnym. Posłuchaj i dowiedz się: Czy w polskiej szkole łatwo jest wdrożyć zmianę i wyjść poza schemat? Jak zmiana może przebiegać i jak ją zaplanować? Jak kształtować postawę nastawioną na współpracę wśród uczniów? Czy rywalizacja może mieć wymiar pozytywny? Na te i wiele innych pytań odpowiadają podczas audycji Nasi goście. Szkoła Podstawowa nr 3 w Malborku to wyjątkowa placówka, która kształtuje postawę nastawioną na współpracę. Jest to szkoła otwartych drzwi, ponieważ gabinet dyrektora i wicedyrektora są zawsze otwarte dla kadry pedagogicznej, rodziców i dzieci. Jest to miejsce, w którym zrezygnowano z głośnych dzwonków, a pomysł ten został pozytywnie przyjęty. Jakie jeszcze inne aspekty wyróżniają Szkołę Podstawową nr 3 w Malborku oraz jaką zmianę wdrożono w szkole- tego dowiesz się słuchając audycji. Podcast został sfinansowany w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „DIALOG” w latach 2019-2021
Przyszłość edukacji. Rozmowy o kompetencjach, systemie i nadchodzących wyzwaniach. Dzień dobry, witam Państwa bardzo serdecznie. Ja się nazywam Justyna Chyla, a moimi gośćmi dzisiaj są pani Beata Kacprowicz, która jest dyrektorem w Szkole Podstawowej nr 3 w Malborku, uczy historii i WOS-u. Jest również związana z Fundacją Centrum Edukacji Obywatelskiej, pełniąc funkcję trenera w programie Całościowy Rozwój Szkoły. Jest także dyrektorem konsultantem na studiach podyplomowych liderów oświaty Interesuję się edukacją obywatelską i pracą na rzecz środowiska lokalnego. Witam serdecznie. Dzień dobry.
To znaczy ja bym odniosła się do uczniów, w jaki sposób uczymy tej współpracy, to między innymi zachęcanie Przez nauczycieli do odwiedzin chorego ucznia, przekazywanie mu pracy domowej, dowiadywanie się jaki jest stan jego zdrowia. No i tak mi najbardziej przychodzą do głowy zbiórki pokarmu dla zwierząt, gdzie chyba nasza szkoła to tak słynie z tego. Czyli nauka empatii, prawda, jako taki ważny wskaźnik w procesie współpracy zespołowej i wzajemna pomoc. Proszę mi powiedzieć, jakie jeszcze metody stosują nauczyciele chcąc kształtować tą kompetencję?
Myślę, że nie spotkałam się z informacją zwrotną, taką negatywną. A mam też pytanie o to, w jaki sposób nastawienie na współpracę wpływa na dzieci i rodziców? Bo niektórzy mogą właśnie powiedzieć, że skoro żyjemy w kulturze osiągnięć, no to być może bardziej adaptacyjne będzie takie nastawienie na rywalizację. Jak Panie tutaj postrzegają ten temat, czy może jakie postawy dostrzegają Panie wśród dzieci, wśród rodziców? No to chyba też to, o czym powiedziałam, że wyjaśnienie Metod pracy, wyjaśnienie rozwiązań innych niż do tej pory znali rodzice, tłumaczenia, argumentowanie, to te elementy powodują, że przynajmniej część rodziców jest uspokojona i uczniów jest w jakiś sposób i ma zaufanie.
I faktycznie, jeśli zależy uczniowi, mieliśmy taką ostatnią uczennicę tak bardzo nieśmiałą, że było to chyba niemal dla niej Mega wyzwanie, że miała przyjść sama i zrobiła to. Przyszła faktycznie, opowiedziała wszystko. No i pani dyrektor stwierdziła, że jeżeli dałaś radę i przyszłaś i poświęciłaś się, że przyszłaś tu sama bez mamy, no to faktycznie warto ci pomóc. I to mi się podoba, że jest rozmowa z uczniem, zanim przyjdzie. Ale to rozumiem, że to jest sytuacja w momencie, kiedy dany uczeń się stara o przyjęcie, czy to... Tak, to znaczy w trakcie roku szkolnego.
Z takim, powiedziałabym, z życzliwością. I ja też uczyłam się tego, nie od razu umiałam rozmawiać, nie od razu umiałam też wychodzić naprzeciwko takim różnym sytuacjom problematycznym, ale rzeczywiście takie cały czas pamiętanie o takim zaufaniu. Czasami moje koleżanki nazywają mnie, że ja jestem naiwna, ale ja chyba bym to bardziej odwróciła właśnie w takim kierunku zaufania, Mam zaufanie do pracowników, mam zaufanie do uczniów, mam zaufanie do rodziców i jakby z tego już punktu widzenia tworzę taką, albo inaczej, burzę bariery, że to zaufanie, a nie kontrola powoduje właśnie, że nauczyciele czy pracownicy będą czuli w miarę, będą się czuli w miarę bezpiecznie.
Ja bym powiedziała tutaj też właśnie to, Powtórzę, taka pokora w tym naszym stanowisku, że to nie jest tak, że wszystko umiemy jako dyrektorzy, że wszystko wiemy, zresztą zmieniająca się cały czas sytuacja i jakby odniesienie do tego zaufania, że są nauczyciele, którzy dostają, którzy wiedzą więcej ode mnie i to wcale nie znaczy, że z tego tytułu ja jestem jakoś gorzej się czuję. Oni dostają taką, nauczyciele dostają taką odpowiedzialność, To mnie rodzice mają bardzo różne, że tak powiem, środowiska, wyjście, perspektywę swoją, prawda? Więc wsłuchiwanie się też w to, o czym i jak mówią i co na dany temat sądzą, to też zmieni, warto, też jakby moja perspektywa może się zmienić i może spowodować, że aha, powinnam chyba jednak zrobić krok do tyłu, że to nie tak.
Tak, chyba nie ma nic cenniejszego niż właśnie pozytywna informacja zwrotna ze strony właśnie dzieci i młodzieży, prawda, odnośnie... Ale to jest taka szczera informacja. Tak. Możemy Państwa zachęcić oczywiście do wnikliwej lektury, publikacji. Wszyscy jesteśmy zwycięzcami w dniu zakończenia roku szkolnego, która powstała w ramach projektu Szkoły Poza Horyzont. I oczywiście bardzo dziękuję Paniom za rozmowę. Moimi gośćmi były Pani Beata Kacprowicz, dyrektor w Szkole Podstawowej nr 3 w Malborku oraz Pani Iwona Chałuszczak, pedagog, oligofrenopedagog w Szkole Podstawowej nr 3 w Malborku.
Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.