Futbol w II RP

Weźmy na przykład tą klasę niższą, czyli na przykład kiedy był mecz Skra kontra Świt. Świt, no to dzisiaj gdzieś tam podwarszawski Świt Jelonki, osiedlowy klub. Ale w tamtym czasie to był jeden z dziesięciu najważniejszych klubów Warszawy. I na taki mecz potrafiło przyjść kilka tysięcy widzów. Oba kluby były RKS, robotniczymi klubami, a mimo wszystko wrzało. Dlaczego? Dlatego, że właśnie byliśmy po rozłamie Polskiej Partii Socjalistycznej. I to jest często niezauważalne. Przewodniczącym jednego klubu był Michałowicz, ten młodzian, który tak ukochał Polską Partię Socjalistyczną. Przewodniczącym honorowym drugiego był Rajmund Jaworowski, przewodniczący samorządowców warszawskich, przywódca już wtedy PPS, dawna frakcja rewolucyjna.

To był patriotyzm. Tak, mamy zdjęcie z prezydentem Mościckim, kiedy reprezentacja Świtu jedzie mu tam adres gratulacyjny przekazać. Ale normalnie, jak szło do wyborów, to oni byli kurierami i tymi, którzy rozlepiają plakaty wyborcze PPS dawnej frakcji rewolucyjnej. Dla tych, co mogą nie wiedzieć, myślę, że zdecydowana większość nie kojarzy, PPS dawna frakcja rewolucyjna to ci, którzy w marszałku Piłsudskim ciągle widzieli socjalistę. A zatem na swoich sztandarach mieli oprócz Lenina, przepraszam, oprócz Karola Marksa, także Józefa Piłsudskiego. No ale co słuchajcie, to Grzegorz, jeśli można, to wrócę do tego meczu Krakowi z Wisłą. Jednak było coś takiego w tamtych czasach, jednak wydaje mi się, że więcej tego fair play, bo z jednej strony mówimy i honoru, może tak bym to określił.