#02 ps. Kocham Cię
Najpierw Ona - diagnoza która przyszła jak grom z jasnego Nieba. Wyrzucone ubrania, łzy niesprawiedliwości i On, czuły i troskliwy, mąż, przyjaciel, kochanek. Wymienił garderobę, otarł łzy i dzielnie towarzyszył w wędrówce po zdrowie. Potem wdzięczność, pełnia życia i harmonia.Następnie On - diagnoza Rak trzustki i kolejny wyścig po życie.Ona niezłomna, dzielna, gotowa. Razem zawsze na dobre i na złe. Dziś tylko ona - za siebie i za niego.Wysłuchajcie historii pełnej miłości, namiętności i wsparcia.Niech będzie dla Was inspiracją w drodze zwanej Życiemwww.spaforcancer.pl
Faktycznie teraz przypomniałaś mi o tym kwiecie, który ustrzeliłem Ci w łebie. Ja kojarzę, że tak bardzo byłem zdeterminowany, żeby właśnie go ustrzelić, że odległość między patyczkiem a tym karabinkiem była chyba pięciocentymetrowa. Odrobinę bardziej się wychylić można było złamać. Można byłoby jakoś tam jakoś zrobić, ale faktycznie kwiat jest ponadczasowy, po prostu taka klasyka jarmarszna, także trzeba było koniecznie zdobyć. Aniu, a teraz przejdę do pytania, na które myślę, że też wszyscy czekają, bo chciałam porozmawiać o tym, O tych emocjach, które towarzyszą w chorobie i jak to było, kiedy ty się dowiedziałaś i jak wspierał cię twój mąż, bo ja znam tą historię i niejednokrotnie się przy niej wzruszam i myślę, że to jest taka historia, którą powtarzamy wielu kobietom w naszej fundacji, że można, że te można emocje mieć i kolekcjonować, pomimo tego, że nie są łatwe, prawda?
Które wcześniej właśnie przed rakiem nie było, bo nie było tego momentu, który oddzielał rzeczy ważne od nieważnych. Jak te baranki przed siebie i nie widzieliśmy co jest po prawej i po lewej stronie, a tam są naprawdę ciekawe rzeczy i to właśnie dzięki temu Pan odkryła. Wszystko co najpiękniejsze jest po drugiej stronie lęku, ale ja też chciałabym wspomnieć o osobach, które mnie nakręciły do tego. To jest Fundacja, to są moje siostry fundacyjne, które pokazały mi jak można pięknie żyć i mimo tego, że każda z nas jest inna, To każda z nas gdzieś tam przez doświadczenia jest taka sama i ja wracam do domu, opowiadam i jeden z najpiękniejszych komplementów, jakie słyszę, to jak Marek mówi, wy wszystkie jesteście nienormalne.
I jakby można się cieszyć z tego, że jest się mądrym, pięknym, a ja się cieszę, że jestem nienormalna, bo ta nienormalność to jest coś, co mi odpowiada, bo to jest taka spontaniczna, taka nieokiełznana radość zrobienia rzeczy różnych, małych, dużych, pokonywania słabości. Odkrywania talentów. Ja na przykład, nie wiem, dzięki fundacji zaczęłam wygrywać konkursy różne, ale nie dlatego, że ja nagle, nie wiem, dostanę jakieś mocy. Ja po prostu zaczęłam się zgłaszać do tych konkursów, dałam szansę, no bo pierwszym elementem, tak jak z wygraną na loterii, najpierw trzeba los kupić, prawda? Więc tak to się nakręciło i ja sobie pomyślałam przez jakiś czas, że te siostry moje fundacyjne, które kocham po prostu całym sercem, było mi potrzebne ze względu na mnie, że to los postawił te osoby na naszej drodze, bo one miały mi pomóc.
To jest takie, wiecie, takie dziękuję ci i chyba w przyjaźni, odkąd jestem w fundacji, nie mówiłam tyle razy, kocham cię. Ale kocham Cię i ja Ciebie słyszę. Kocham Cię i ja Ciebie. I chyba jest jedna rzecz tylko piękniejsza od mówienia kocham Cię. Czuć to. Bo to, bo jak jakby człowiek się czuje bezpieczny, prawda? Bo co by się nie stało, to wie, że te osoby będą. No właśnie, nawiązując do tego, co przed chwileczką powiedziałaś, bo wtedy, kiedy byliście już na tym szczycie i te widoki były piękne i tak było, już byliście poukładani i marzyliście, pojawiła się choroba Marka. Jak jest, kiedy oboje małżonkowie chorują na to samo? Czy to jest łatwiej, że już przeszliście tą chorobę i wiecie, jak się wspierać?
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Anna i Marek przedstawieni, opowiadają o swoim związku i jak zaczęli się znać.
Opowieść o pierwszych spotkaniach i jak zaczęli się znać, zaczerpnięte z doświadczeń Anna i Mareka.
Opowieść o rozwijaniu związku, wspólnej kawie i pierwszych wspólnej kawie, jak to zaczęło się od 1998 roku.
Opowieść o wspólnej tradycji kawiania i jak to wpływa na ich relacje, w tym anegdoty z kawiarni Staromiejskiej.
Opowieść o pudełku szczęścia i jak to wpływa na ich relacje, w tym anegdoty z kawiarni Staromiejskiej.
Opowieść o chorobie Ann, jak Marek wspierał ją podczas choroby i jak to wpływa na ich relacje.
Opowieść o wspieraniu Ann podczas choroby, w tym anegdoty z lekarza i opowieść o drożdżówkach i deskorolce.
Rozważania o pomocy podczas choroby, w tym anegdoty z przyjaciółki i opowieść o drożdżówkach i deskorolce.
Opowieść o zmianach w życiu po chorobie, w tym anegdoty z Węgier i opowieść o wujku z telefonu.
Opowieść o wspólnych podróżyach po chorobie, w tym anegdoty z Węgier i opowieść o zmianach w życiu po chorobie.
Opowieść o pomocy przyjaciół i trudnościach w relacjach po chorobie Marka.
Rozmowa o sposobach radzenia sobie z emocjami związane z chorobą i wzajemnej akceptacji.
Opowieść o wspólnych doświadczeniach i utrwalaniu miłości w trudnych sytuacjach.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Wyrzucone ubrania, łzy niesprawiedliwości i On, czuły i troskliwy, mąż, przyjaciel, kochanek.
Wymienił garderobę, otarł łzy i dzielnie towarzyszył w wędrówce po zdrowie.
Potem wdzięczność, pełnia życia i harmonia.
Następnie On - diagnoza Rak trzustki i kolejny wyścig po życie.
Ona niezłomna, dzielna, gotowa. Razem zawsze na dobre i na złe.
Dziś tylko ona - za siebie i za niego.
Wysłuchajcie historii pełnej miłości, namiętności i wsparcia.
Niech będzie dla Was inspiracją w drodze zwanej Życiem
www.spaforcancer.pl