Himalayanem przez państwa Kaukazu!

A nocą się nie jeździ, zwłaszcza na takich terenach. Są dzikie konie, krowy, bydła. Jest mnóstwo, więc to jest bardzo, bardzo niebezpieczne. Nie robi się takich rzeczy. Nie róbcie tego. Ja to robiłem. Bo nie wiedziałeś, że nie można. Dokładnie. Gdybym wjechał, gdyby mi ktoś powiedział w radiokampus, że tak nie wolno, to bym tego nie zrobił. Dokładnie. Ale niestety nie zaprosiliście nikogo takiego. No i potem pojechałem poprzez góry auta i tylko, że moja podróż polegała na tym, że ja nie miałem nic zaplanowane, tak jak wspomniałem, poza pomnikiem Gnishana. Trasy wyznaczył Google Maps. I wjeżdżam do Rosji i nagle patrzę, wow, jakie góry, co się dzieje, tu orły latają, tu to i. I okazuje się, że przyjeżdżam przez jedno z piękniejszych miejsc, jakie w życiu widziałem, czyli góry Ałtaj. Więc miałem bonus. I potem już kierowałem się w stronę Mongolii, gdzie tam na malutkim przejściu granicznym, bardzo mały, który nie jest otwarty, 24, mieli akurat zmianę.

Szczerze, to moje przygotowanie do trasy było tak, że w styczniu spojrzałem na mapę i zobaczyłem, jakie dokumenty potrzebuję na tę wyprawę i okazało się, że tylko możemy do Kazachstanu, Mongolii na zwykłym paszporcie pojechać bez problemów, tylko wizę do Rosji i to olałem. Czyli wizę robiłem w czerwcu, wyjeżdżałem, planowo miałem wyjeżdżać w piątek, ale tam miałem jeden problem, pojechałem w poniedziałek bodajże, wiza mi już uszła w czwartek. No więc tak wszystko na ostatni moment. To było wszystko, co zrobiłem naprawdę z tą wyprawą. Cała wyprawa była organizowana tak na ostatni moment, bez stresu, bez niczego. No przecież tu nie ma większej filozofii. Trzeba tylko wsiąść, jedynka do dołu, ruszamy na motocyklu, dwójka do góry, no i jedziesz. Na dwójce całą trasę? Nieźle, nieźle. To jest motorek, dokładnie tak, ma dwa biegi, dokładnie.