Alternatywne ścieżki kariery

To o tą drogę cię na pewno jeszcze zapytam, ale faktycznie od nastolatki do teraz przeszłaś trochę przez różne zagwozdki karierowo-zawodowe. A ty Kasiu, jak byłaś nastolatką, to już wtedy chciałaś założyć holding? Absolutnie nie. Ja bardzo lubiłam matematykę, miałam świetną nauczycielkę jeszcze w podstawówce taką po lwowskiej szkole, naprawdę stara szkoła matematyki, surowa, bardzo wymagająca, świetnie tłumacząca, więc ja byłam zafascynowana liczbami i tym, że tam jest wszystko uporządkowane i takie właśnie akuratne i można ten wynik sobie ładnie wyliczyć. I gdzieś tam w liceum zaczęłam trochę więcej doświadczać życia, poszłam też do harcerstwa, później na studia praktycznie nie chodziłam na studia, bo wzięłam indywidualny tryb nauczania, jeździłam z AIESECiem po świecie organizując konferencje, więc że tak powiem dotykałam życia.

I tak sobie myślę właśnie o tych młodych ludziach, o których mówisz. Kasiu, że gdyby tylko właśnie dać im szansę na to, żeby poeksplorowali i żeby poszukali czegoś, co ich rzeczywiście interesuje, a nie byli nastawieni tylko na to, że trzeba bardzo dobrze zdać maturę i dostać się na najlepszą uczelnię, to mam wrażenie, że mielibyśmy dużo więcej... Szczęśliwych pracowników. Szczęśliwych pracowników i też osób, które robią coś swojego bardziej niestandardowego, bo mi się w miarę szybko udało wypisać z tego systemu oczekiwań i szukać jakiejś tam swojej drogi. No ale nie wszystkim się udaje, więc potem mamy wypalenia zawodowe w wieku 30 lat. Już na latach 25. No niestety szkoła też na to wpływa.

Jest to bardzo dystabilne doświadczenie. Ale obejrzę z ciekawością, bo rzeczywiście ciekawy koncept. Można się dużo dowiedzieć i potem właśnie poczytać badania, które przeprowadzono trochę na kanwie. A co najczęściej blokuje młodych ludzi przed szukaniem własnej drogi? Na uniwersytecie na pewno to... Słuchaj, to jest takie pytanie dla mnie dosyć trudne, bo odpowiadać za kogoś jest ciężko. Trochę się przed nim wymigam, bo... Ale nie ma tak, że przychodzą studenci i mówią, kurczę, pani Kasiu, zrobiłbym to, ale się boję, że to nie będzie bezpieczne finansowo w przyszłości, albo że nie potrafię zarządzać ludźmi.

I to też jest część życia. Podpisuje się. Kasiu? Podpisuje się tak samo pod tym. Dodam tą ciekawość właśnie, żeby być otwartym na to, co życie niesie, bo nigdy nie wiemy, co za tym rogiem nas czeka albo w tym spotkaniu, kogo poznamy, kto się na naszej drodze pojawi, o czym będziemy rozmawiać. I tak jak patrzę właśnie na pokolenie studentów, na zetki, ale też nawet na te trochę młodsze w liceum, tak jak na moją córę, no to to sobie bardzo cenię, że właśnie jest ta gotowość do tego, żeby próbować, żeby smakować. Słuchajcie, no chociażby ze sportem. Każdy z nas, żeby wybrać swój jakiś ulubiony sport, no dotykał dziesięciu dyscyplin i próbował.