Robimy rewatch „Girls”

Więc chociaż tyle, więc dużo słucham i dużo oglądam, ale teraz czytam coś kolejnego do podcastu, co będzie w następnym odcinku i tutaj już trochę moja miłość do książek wraca, więc cieszę się. I jak Ci się oglądało teraz te ostatnie dwa tygodnie? No przez to, że to było w takim krótkim czasie w sumie, to byłam już wkurwiona. Uuuu, na kogo najbardziej? Jezu, one mnie tak irytowały, że teraz jak oglądam już to z tego czasu, to ja jakby totalnie rozpoznaję te niektóre mechanizmy, które też rządziły moim życiem w wieku 20 lat. I totalnie doceniam to, że ta główna bohaterka Hana, Jest osobą, która totalnie nie jest w kanonie i pokazane jest jej nagie ciało, pokazana jest jej ekspresja seksualna, jej zaburzenia psychiczne, jej niedoskonałości i to jest w ogóle, uważam, że to było groundbreaking na tamte czasy i jakby wciąż jest, że wciąż nie ma aż tak dużo takich seriali, kiedy tą główną bohaterką jest taka osoba, która no

Miejsca spiny robione, ale nie z prawdziwego uczucia. Miejsca wyższości, mnie to chyba bardziej w niej wkurza, że ona myśli, że ona jest lepsza od nich i że ona po prostu nie może uwierzyć, że one znowu to robią i że jakby jak może się tak zachowywać, co jakby I can relate with her w niektórych momentach. No jest mimo wszystko w niej dużo takiej czułości na przykład w stosunku do Hany zwłaszcza, tak mi się wydaje, że no jest mnóstwo takich scen, kiedy ona jednak no jakby naprawdę się o nią troszczy i to jakby w finale. Jakby ona zostaje, one postanawiają żyć razem, one razem kończą. Ten serial się zaczyna od tego, że one są razem i jakby kończą razem, mimo wszystkich takich rozdzielających serce momentów, kiedy myślisz sobie, kiedy one w ogóle na koniec chyba pierwszego sezonu, one się po prostu rozstają, że Marni się wyprowadza, bo jest ta słynna kłótnia, że ty jesteś raną.

Tak, to jest w ogóle też bardzo często przypominane, kiedy ludzie Za bardzo wchodzą na przykład w krytykę tego Hany przede wszystkim, no bo to jest chyba jedna z takich najbardziej hejtowanych postaci i przez to Lena Dunham sama była hejtowana, no bo ludzie mówili, że skoro ona jest odtwórczynią tej głównej roli, no to ona jest Haną. Podczas kiedy na przykład ona w tym wywiadzie w Girls Rewatch mówi, że ona nigdy by o sobie nie powiedziała, że jest Haną, że ona myśli, że jest Shoshaną, bo takem tego serialu, tego podcastu jest Girl, what girl are you? Przejdziemy też do tego. Tak, ale wiesz, Too Much, to serial, który zrobiła teraz, też jest inspirowany jej własną historią.

It's the best. Ja po prostu kocham Elajżę. Kocham, że... Jakby kocham dialogi między nim a Haną. Oni mają super chemię, no. W ogóle ten dialog, kiedy oni się spotykają i ona chce mu powiedzieć, że zaraził ją chlamydią, ale wtedy on jej mówi, że jest gejem. I mówi jej, że jej tata jest gejem. I potem się okazuje, że oczywiście jej tata jest gejem. No to jest po prostu... To jest GOAT, nie? Po prostu naprawdę ja uważam, że te pierwsze dwa sezony One są po prostu złotem. Tam są takie dialogi, że po prostu jest to naprawdę wspaniałe. No i potem na szczęście Elijah nie okazuje się tylko jakąś taką postacią gdzieś tam przenikającą, tylko staje się takim pełnokrwistym bohaterem tej opowieści o tych przyjaciołach Hany.

I on tam przybiega i w ogóle mówi, zajmę się tobą. Tak, i on ma dużo takich cute momentów i takiej czułości dużej wobec Hany, chociaż no w pierwszym sezonie jakby... Situationship. Situationship. Jeszcze go nie wynaleziono, ale już wtedy... To było, ale Lena Dunham już wiedziała, że to będzie doświadczenie wielu osób. No ale odkryła na pewno Adama Drivera. I odkryła go właśnie w takim sensie dosyć dosłownym, bo on w pierwszym sezonie jest dosyć odkryty, bo nie wiem, czy ma chociaż przez 5 sekund koszulka na sobie. No ale oglądasz ten pierwszy sezon i myślisz sobie, co to będzie za okropny gość, a ten Adam potem właśnie odsłania wiele fajnych jakichś też fragmentów.

Tak, no jest na pewno taką postacią, której myślisz sobie, że jest w ogóle niedostępna emocjonalnie. Potem trochę wychodzi z tej skorupy. Adam jest bardzo wrażliwy. Toksyczny, czasami jest cute, czasami jest taki, że nie możesz już ich znieść. Jest też taka scena, kiedy w ogóle Adam już nie jest z Haną. Trudno to znosi, bo to ona mówi mu, że już go nie kocha i nie chce z nim być. Potem do siebie wracają, ale jest taki moment, kiedy on, bo jest alkoholikiem niepijącym od wielu lat, no i po tej sytuacji zerwania z Haną stwierdza, że on potrzebuje wsparcia i zaczyna chodzić na spotkania AA. No i tam spotyka taką

Dla mnie ty jesteś Jessą. What? Ty jesteś effortlessly cool. Thank you, girl. Girl, what girl are you? Ja niestety jestem Haną. Czemu niestety? No bo ja nie lubię Hany, ale no niestety mamy bardzo dużo wspólnego. I może ja jestem też neurotyczna. Może nie jestem aż tak szalona i jednak ja mam bardzo dużo empatii. I nie jestem aż tak spontaniczna jak Hanna, ale no nasze neurozy myślę, że spotykają się i podają sobie ręce i nawet po prostu się ściskają. Poleciałabyś na Adama. No poleciałam na Adama. W ogóle problematyczne, nieudane życie hetero miłosne.

Welcome, this is my life. Jakby dużo tych opowieści to są w ogóle moje lata 20., trochę 30. I jakby mam poczucie, że... Ja nie umiem w to. Jeśli chodzi o Twoje utożsamianie się z Hanną, to chcę powiedzieć, że dla mnie Hanna, mimo wszystkich jakby okropnych cech charakteru, który ma ta postać, jakoś, nie wiem, w nieuzasadniony sposób, jakby mam do niej mega dużo sympatii i ciepła i uważam, że to jest osoba, która jest takim klejem towarzyskim, która klei wszystkich, jakby całą tą ekipę, po prostu ona jest tym klejem, który sprawia, że to się nie rozpada, te relacje się nie rozpadają. I on jest po prostu... It's fun. To jakby to jest fun z nią spędzać czas.