58. Homoseksualność w sztuce 🌈

Skoro, moi drodzy, nadal jesteśmy w Nowym Jorku, to muszę Wam wspomnieć o Jean-Michel Basquiat, bo się sama zdziwiłam. Mówiłam Wam o romansie Basquiata z Madonną, o przyjaźni Basquiata z Warholem, ale nigdy nie zagłębiałam się w temat relacji i seksualności Basquiata, a znalazłam bardzo ciekawy cytat jakiejś jego byłej dziewczyny. Nie polegał na wizualnej stymulacji, takiej jak np. w cudzysłowie ładna dziewczyna. To była bardzo bogata, multichromatyczna seksualność. Przyciągał ludzi z różnych powodów. Mogli to być faceci, kobiety, ładni, brzydcy, grubi czy chudzi. Myślę, że kierował się inteligencją.

Tak mi się skojarzyło, nie wiem czy mam rację, ale wydaje mi się, że można do tego właśnie dostosować Baskiata. No ale co do tych wszystkich wykluczeń, też na tle na przykład rasowym, no to Basquiat jako czarny artysta zawsze wykorzystywał swoją sztukę do komentowania swoich doświadczeń, jakby wiecie, w tej całej czarnej społeczności. On zawsze bardzo mocno atakował struktury artystyczne. i władzy, i systemów rasizmu. I zastanówmy się, kto poza Baskiatem osiągnął sukces w sztuce, będąc czarnym. Bo mi też nic nie przychodzi do głowy. Ja kiedyś chciałam zrobić podcast o czarnych artystach i jest oczywiście kilku obecnych, współczesnych. Ale z tamtych czasów artystów, o których zawsze Wam opowiadam, to wydaje mi się, że tylko Basquiat.