Szef rodziny Genovese: Liborio Bellomo

Jest rok 1998, kiedy Ralph Coppola znika z Nowego Jorku. Zapada się pod ziemię. Coppola był żołnierzem rodziny Genovese i należał do ekipy Liborio Barnea Bellomo. Kilka lat później śledczy podejrzewają, że Ralph został wyeliminowany. W tym czasie Barney odsiadywał wyrok. Mimo to, to on stał się głównym podejrzanym w sprawie. Według późniejszych ustaleń grube mury i więzienne kraty nie przeszkodziły mu w przekazaniu informacji, która przypieczętowała los Coppoli. Ale kim tak naprawdę był i jest Liborio Bellomo? Jaką rolę odegrał w świecie związków zawodowych, wymuszeń i przemocy? I przede wszystkim, jak to możliwe, że nawet zza więziennych murów prokuratura przypisywała mu możliwość podejmowania decyzji dotyczących ludzi na ulicy?

W 1998 roku zniknął Ralph Copolla, żołnierz rodziny Genovese i człowiek związany z ekipą Bellomo. Przez długi czas nie było wiadomo co się z nim stało. Dopiero w 2006 roku prokuratura oskarżyła Barneya o to, że zatwierdził zabójstwo dawnego współpracownika, mimo że sam przebywał w więzieniu. Według śledczych wiadomość miała zostać przekazana na zewnątrz za pośrednictwem Petera Peluso. I to właśnie ten wątek stawia pytanie, które pojawiło się we wstępie. Jak człowiek odsiadujący wyrok mógł nadal wpływać na decyzje podejmowane przez mafia na wolności? I co dokładnie, według prokuratury, wydarzyło się między Bellomo, Peluso i Coppola?

Zanim jednak wrócimy do Ralfa Coppoli, zatrzymajmy się przy roku 2001. Bellomo nadal siedzi w więzieniu, ale jego nazwisko ponownie pojawia się w sprawie dotyczącej prania pieniędzy i wpływów rodziny Genovese na nowojorskim nabrzeżu. 13 lipca 2001 roku postawiono mu w tej sprawie zarzuty. Do tego dorzucono kontrolę nad International Longshoremen's Association, czyli ILA. Tę nazwę możecie kojarzyć chociażby z ostatniego odcinka jaki pojawił się na tym kanale. Według oskarżenia Bellomo miał uczestniczyć w ukrywaniu środków pochodzących z pieniędzy wyprowadzonych z funduszu emerytalnego członków ILA w latach 96-97, a więc w okresie kiedy sam był już za kratami.

I to właśnie w tym kontekście powraca sprawa Ralfa Coppoli. 16 września 1998 roku Ralf Coppola zniknął. Był żołnierzem rodziny Genovese i pełnił obowiązki capo ekipy związanej z Bellomo. Co istotne, stało się to na kilka tygodni przed wyrokiem, który miał usłyszeć w swojej własnej sprawie dotyczącej oszustw. Coppola nigdy się już nie odnalazł. Co doprowadziło do jego zniknięcia? Tutaj źródła nie dają jednej pewnej odpowiedzi. W różnych relacjach pojawiają się dwie wersje. Według jednej Coppola miał okazywać brak szacunku ludziom stojącym wyżej w mafijnej hierarchii. Według drugiej problemem były pieniądze.

Miał przywłaszczać część dochodów należnych rodzinie. W obu przypadkach chodziłoby o zachowanie, które mogło zostać uznane za zagrożenie dla dyscypliny i interesów organizacji. Przez kolejne lata sprawa pozostawała nierozwiązana. Przełom nastąpił dopiero 23 lutego 2006 roku, kiedy prokuratura federalna ogłosiła akt oskarżenia przeciwko 32 członkom i współpracownikom rodziny Genovese. Dokument obejmował rozległą działalność przestępczą, wymuszenia, przestępstwa związkowe, pranie pieniędzy, handel narkotykami, Handel bronią i eliminacje. Wśród oskarżonych znalazł się Bellomo. Prokuratora twierdziła, że w 1998 roku, przebywając w więzieniu, zatwierdził zabójstwo Coppoli.

Według śledczych jego polecenie miało dotrzeć do ludzi na wolności za pośrednictwem Petera Peluso, prawnika związanego z rodziną Genovese. Peluso nie był przypadkowym posłańcem. W lipcu 2005 roku przyznał się do udziału w przestępczej działalności rodziny, obejmującej m.in. wymuszenia. Prokuratura ustaliła, że wykorzystywał swoją pozycję prawnika do przekazywania wiadomości między członkami organizacji, także tymi, którzy przebywali w więzieniu. Mafiozi mogli liczyć na to, że komunikacja prowadzona za pośrednictwem adwokata będzie trudniejsza do wykrycia przez służby. W przypadku Coppoli Peluso przyznał, że przekazał innym przywódcom rodziny wiadomość od uwięzionego Bellomo, która doprowadziła do zabójstwa.

Sam Peluso przyznał się do udziału w tej zbrodni. Prokuratura uznała więc, że ma świadka, który wskaże człowieka zlecającego eliminację. Tyle, że od zeznania Peluso do udowodnienia winy Bellomo pozostawała daleka droga. Władze nie miały dowodu, że Peluso rzeczywiście spotkał się z Bellomo i otrzymał od niego polecenie zabicia Coppoli. Samo to, że Peluso przekazywał wiadomości ludziom osadzonym w więzieniu nie dowodziło jeszcze, że w tej konkretnej sprawie działał na rozkaz Barneya. Prokuratura musiała wykazać nie tylko, że Coppola został zamordowany, ale także, że Bellomo rzeczywiście zlecił tę zbrodnię. I to właśnie na tym polegał problem. Pomimo poważnych zarzutów oraz zeznań współpracującego z władzami świadka, rząd nie dysponował wystarczającymi dowodami, by doprowadzić sprawę o zabójstwo do końca.

W 2007 roku zaproponowano mu kolejne porozumienie. Tym razem zamiast procesu o zabójstwo Coppoli, Bellomo przyjął ugodę dotyczącą oszustwa pocztowego. W zamian otrzymał dodatkowy rok więzienia zamiast czterech lat, które groziły mu w związku z zarzutami objętymi tym postępowaniem. Podczas rozprawy o łagodniejszy wymiar kary, prośbę do sędziego Louisa A. Caplana skierowała również córka Bellomo, Sabrina. Towarzyszyli jej trzej bracia. Jej emocjonalne wystąpienie było jednym z elementów, które towarzyszyły końcowej fazie postępowania. I tak sprawa Ralfa Coppoli nie zakończyła się wyrokiem skazującym Bellomo za morderstwo. Peluso przyznał się do udziału w zbrodni, ale wobec Barneya zarzut zabójstwa nie doprowadził do skazania.

Bellomo przyjął porozumienie dotyczące oszustwa pocztowego i otrzymał dodatkowy rok więzienia. Pozostaje więc pytanie, od którego zaczęliśmy ten odcinek. Czy Bellomo rzeczywiście wydał zza krat polecenie, które doprowadziły do śmierci dawnego współpracownika? Tak twierdziła prokuratura, opierając się między innymi na zeznaniach Peluso. Nie udało jej się jednak tego udowodnić. Jest jeszcze jeden szczegół, który celowo pozostawiłem na sam koniec tej części. Jeżeli Bellomo rzeczywiście wydał wyrok na Coppola, to skazał na śmierć swojego przyjaciela. Ostatecznie Liborio Bellomo na wolność wychodzi w 2008 roku.