Strach? Ja mam Erfahrung!!

Okej. Negatywny strach, czyli ten, który nas powstrzymuje przed rozwojem, podejmowaniem decyzji, podejmowaniem ryzyka. Jaki jest twój największy strach? No myślę, że pająki. Okej. No to jeżeli twoim rękiem... Okej, bo przecież właśnie sobie uświadomiłam, że pająki nie blokują mnie od podejmowania decyzji. Właśnie chciałem, bo ja miałem już takie świetne pytanie w głowie. W jaki sposób w twoim życiu prywatnym przed podejmowaniem ryzyka, decyzji lub jakichś ważnych rzeczy powstrzymały cię kiedyś pająki? Bo byłem bardzo ciekawy tej historii. No, wielokrotnie nie zaszłam do piwnicy ze względu na to, że bałam się, że tam będą pająki albo do garażu też nie weszłam.

Również kiedyś byłam zmuszona zmienić miejsce snu mojego, bo był pająk w pokoju. I wielokrotnie nie mogłam zasnąć również przez pająki. Rocznie przez sen połykamy średnio 47 zawiasów mosiężnych. A ty boisz się pająków? Tak. Rozumiem to. No dobrze, ale już zostawmy te pająki, nie wracajmy do nich już nigdy więcej. Co tak patrzysz? Pająk tu jest gdzieś? Nie, nie, nie, nie zrobiłbym ci tego. Ja tylko chcę sprostować, że wielkie pająki są obleśne i proszę się do nas nie zbliżać z wielkimi pająkami. I również, my jesteśmy bardzo wyrozumiali i bardzo tolerancyjni, ale jeżeli słuchają tego podcastu Wielkie Pająki, to prosimy w tym momencie o wyłączenie.

Ja nie jestem tolerancyjny. Jeżeli jesteś wielkim pająkiem i nas słuchasz, to natychmiast jesteś wyproszony z tego podcastu. Tak, pająkom dziękujemy. A jeżeli jesteście ludźmi, jeżeli dalej nas słuchacie, to może przejdźmy do tego strachu rzeczywiście paraliżującego, o którym ty mówiłeś. No ja najbardziej boję się odrzucenia, boję się samotności, boję się starości, śmierci czy coś jeszcze. Ja boję się... Boję się... no chyba tego najbardziej. Jak mi coś jeszcze przyjdzie do głowy, to wtrącę. A jak jest u Ciebie? Boję się wtrąceń, ale poza tym... Jezus! Jak my sobie z tym poradzimy? Tak naprawdę, bo chciałbym tylko od razu powiedzieć, nie ma czegoś takiego, że ktoś się niczego nie boi.

Jeżeli ktoś na to pytanie odpowiada, że niczego się nie boi, no to ja od razu zakładam, że ta osoba po prostu wstydzi się przyznać. A Chuck Norris? Chuck Norris akurat... No na pewno się czegoś boi na tym Teksasie, nie wiem... Piasku? Pająków? Kaktusów na pewno! Jakby się wywrócił na taki ostry, kłujący kaktus. Ale przecież jego kaktus nie ukuje, to kaktus by się połamał. No to może on się boi tego, że wszyscy się boją jego. I czuje się odrzucony. Każdy się czegoś boi, nawet Chuck Norris. A Pan Jezus? Nie wiem, no nie mam okazji go spytać. Nie ma go... W sensie nie jest osobą... Nie no, masz rację. Też sobie nie wyobrażam, że...

Tak. I co z takim strachem można zrobić? Dorosnąć. Przepraszam, ale po prostu dorosnąć. Jeżeli ktoś się boi konsekwencji swoich własnych decyzji i działań, to znaczy, że pominął bardzo, bardzo ważne lekcje życiowe, które dawno powinien mieć za sobą. Bo tak naprawdę można się bać pająka, no i wtedy mamy prostą sytuację. Po prostu unikasz pająków. Nie lecisz do Australii i nie idziesz do, nie wiem... No mam talent. No, przepraszam, to model. Nie pozyjesz z pająkiem na twarzy, nie idziesz do zoo, nie łazisz wśród terrariów i okej, pewnie gdzieś tam spotkasz na swojej drodze życia pająka, na przykład jakiegoś w mieszkaniu w koncie. Albo nad rzeką między kamieniami, tam jest ich pełno. Ja się tak zawsze bałam nad rzeką.

To jest po prostu część nas, która z różnych powodów jest nad nami, a nie z nami. Tak, strach zawsze będzie częścią naszego życia, bo jest gdzieś tam ewolucyjnie w nas zakorzeniony i chroni nas tak naprawdę przed podejmowaniem niektórych ryzyk. Ja i tak uważam, że to wszystko przez pająki. Coś musi być z tymi pająkami, bo bardzo dużo ludzi się ich boi. To jest bardzo powszechny strach, więc to na pewno nie jest przypadek. A wiesz, jak tak gadamy o nich, to mi się ich szkoda zrobiło. Ale już nas nie słuchają, już ich wyprosiliśmy z podcastu. Aha, no to dobra, nienawidzę ich. Ja chciałem jeszcze powiedzieć, a propos tego co powiedziałeś przed chwilą, że to jest, jak już oswoisz sobie ten strach, to to jest o wiele bardziej imponujące, niż osoba, która twierdzi, że tego strachu nie odczuwa. Bo powiedzmy sobie hipotetycznie, że ktoś ma lęk wysokości i jest druga osoba obok niego, która twierdzi, że nie boi się niczego w tym wysokości.