Porozmawiajmy synu - CreepyPasta

No wie pani, pani Basiu. Ja to mieszkam na dziesiątym. To u mnie już tak nie słychać. Ale jak z moim pimpkiem wychodzę, to nieraz żem słyszała pod oknami ten jazgot. Pewnie u pani to słychać, jakby u pani w mieszkaniu to grało. Owszem, jakby u mnie w kuchni grało, bo ja na środku tu mieszkam, a ona ma pokój obok mojej kuchni. Panie, wybaczę. Zaraz poproszę syna, żeby ściszył. Ukłoniłem się, mijając sobie sąsiadki, a kiedy byłem już na trzecim stopniu powyżej drugiego piętra, odwróciłem się i dodałem, mrugając porozumiewawczo do nich. Ale przyznają, szanowne panie, szkoda, że za czasów Filipinek, Alibabek i Beatlesów nie było tak dobrego sprzętu.