Kroniki IBP: Niepokalane poczęcie - CreepyPasta

Zapach spalonej szał wymieszał się z wonią pergaminów i drewna. Stanisław Kalter w długim, bordowym szlafroku przyjął Kołeckiego w salonie, gdzie panował półmrok rozświetlany jedynie przez ogień w kominku. Mężczyzna, choć był już w wieku emerytalnym i wyglądał niepozornie, uchodził za jednego z najbardziej cenionych medium oraz specjalisty od demonologii, historii oraz szeroko pojętego okultyzmu. Pokaż. Wrzucił bez zbędnych ceregieli. Kołecki rozłożył na stole zdjęcia ścianę z wymalowanymi symbolami oraz kopie wcześniejszych nota tekanne. Kalter przez dłuższą chwilę przyglądał się materiałom w milczeniu.

Starsze niż pismo klinowe. Niektórzy badacze sugerują, że mogły być używane przez ludy, na temat których współczesna archeologia nie odnalazła wiarygodnych dowodów istnienia. Czyli to coś w rodzaju protojęzyka? Coś więcej. Tu nie chodzi o przekaz tekstowy. To nie jest poezja, notatka, modlitwa ani nic takiego. To jest... struktura. Jakiego rodzaju? Kalter zamyślił się, po czym wyjął szkło powiększające i przyjrzał się centralnej części wzoru wypisanego na ścianie przez Annę. Spójrz tutaj.

Wymamrotał Kołecki bardziej do siebie niż do swojego rozmówcy. Stanisław Kalter uniósł wzrok. Jego oczy były zmęczone, ale czujne. Skąd masz te materiały? Od kobiety w ciąży, która nadal jest dziewicą i która narysowała symbole, będąc w transie po tym, jak rzekomo została porwana. Porwana, mówisz? Przez kogo? No właśnie to próbuję ustalić. Zapadła cisza. Ogień w kominku zasyczał nagle, jakby na chwilę zabrakło powietrza. Gospodarz przytaknął, ale nie skomentował. Zamiast tego wstał, podszedł do regału i sięgnął po starą tabliczkę glinianą z wypalonymi znakami.

Instrukcja czego? Kalter przez chwilę milczał. Potem wypowiedział słowa, które Kołecki zapamiętał na długo. Zasiewu. Tego, co kiełkuje nie tylko w ciele, lecz także w świadomości. Początek wielkich zmian. Czegoś, na co my, ludzie, nie jesteśmy gotowi. Gęsta, bezgwiezdna noc zdawała się tak ponura, że samo patrzenie w niebo wywoływało dreszcze na plecach. Ciemność pochłaniała domy, ulice i rosochate drzewa.