Diabeł z pubu przy Czartorii - CreepyPasta

Chwycił go za rękę. Jego drgawki spowodowały, że i jego ramię zaczęło się trząść. Poczuł chłód i bezradność. Gdy zauważył białą Skodę, chwycił Wojtka i podeszli do krawężnika chodnika. Kierowca, gdy się zatrzymał, wysiadł z samochodu i spojrzał na pasażerów. Jego uwagę przykuł niski, grubszy mężczyzna, który ledwo stał na nogach. Jego czerwona twarz i mokre oczy oraz drżące ręce wzbudziły w nim niepokój. A, pijanych nie biorę. Nie chcę czyścić tapicerki. To kilka stówek i stracony czas. A ja chcę zarabiać. Panie, on jest trzeźwy. Źle się poczuł, to wracamy do domu. Kropli alkoholu nie wypił.

Nic nie zrobi, obiecuję. Adam, wykończony ciężarem kolegi, próbował urobić kierowcę. Zapłacę za wszelkie problemy, tylko proszę nas zabrać. Kierowca skinął głową i ruchem dłoni zaprosił ich do samochodu. Adam z trudem posadził przyjaciela na miejscu pasażera, trzymając go za tułów. Zajmując miejsce obok, chwycił go za dłoń. Już nie drżała, a jego oddech też się uspokoił. Wojtek przez całą drogę patrzył przed siebie, powtarzając, on wie, przyjdzie po mnie. Gdy dojechali na Warszawską 17, Adam wysiadł z Białej Skody, obszedł ją i otworzył drzwi po stronie kolegi. Wyciągnął dłoń, ale Wojtek ją odtrącił i sam wyczłapał się z samochodu.