Pustka wielkich cisz (Ł. Supergan)

I kontynuując ten wątek kanikułowo-wakacyjno-podróżniczo-eskapistyczno-kosmiczny, że się tak wyrażę dzisiaj w cyklu Weekend z książką, właśnie w podobnym trochę duchu o książce Łukasza Supergana pt. Pustka wielkich cisz. Łukasz Supergan nie jest zawodowym pisarzem, jest on zawodowym podróżnikiem. Był zresztą gościem mojego podcastu wiosną 2025 roku. Odcinek się nazywa Im dalej w świat, tym bliżej siebie. Fascynująca dwugodzinna rozmowa. Łukasz Supergan jest podróżnikiem, górskie przejścia robi, długie wyprawy, długie przejścia łańcuchów górskich. I właśnie o jego takim pierwszym wielkim przejściu jest książka Pustka wielkich cisz.

Tylko, że właśnie to pozwala po pierwsze poczuć, że faktycznie tam jestem, a po drugie to właśnie ta powtarzalność tej książki, tego rytmu kroków, rytmu dni, Nadaje jej taki wymiar medytacyjny, to znaczy to, czego Supergan, jak rozumiem, szuka w tych długich wędrówkach, czego ja szukam w swoich na swoją skalę, czyli właśnie pewna taka medytacyjność, no ona się odbija w tej książce. Wędrówka piesza jest doświadczeniem medytacyjnym i takaż jest ta książka, co nie jest łatwe do oddania, ale jej właśnie się to Jakoś udaje. Chciałoby się powiedzieć, że jeżeli książka jest taka powtarzalna, napisana w pewnym rytmie, monotoniczna wręcz, to nam się wydaje we współczesnym świecie, że to znaczy, że jest nudna.

I to jakoś czuję, słyszę, widzę, wyczuwam w tej książce. Łukasz Supergan. Pustka wielkich cisz. Polecam serdecznie. Nie jest to żaden sponsorowany odcinek. Jest to po prostu serdeczne polecenie. Czegoś, co uważam za wartościowe. A uważam też za wartościową. Oczywiście naszą społeczność, gdzie różne tego typu rozkminy i przymiarki do wycieczek pieszych też robimy. Zapraszam serdecznie patronite.pl ukośnik Stankiewicz. Kłaniam się na dzisiaj. Myślnik Stankiewicza, czyli pięć, no sześć minut o tym, co istotne.