Józef Hen
"Ja jestem łobuz, tylko salonowy”, tak mówił o sobie nasz rozmówca. Tadeusz Różewicz chciał podzielić się z nim Nagrodą Nobla. Co prawda nigdy jej nie dostał, ale obietnicę złożył. Komplementował go Brzechwa, zatrudniał Giedroyć, a Korczak podziwiał Józia, kiedy ten współpracował z jego słynnym "Małym Przeglądem”. Kiedy dorósł, napisał wiele znakomitych książek. "Mój przyjaciel Król” nominowany został do Nagrody Literackiej Nike. Poczytny autor wymyka się schematom, od lat idzie swoją własną, osobiście i skrupulatnie wydeptaną drogą i choć przeżył wielkie życiowe traumy, pielęgnuje w sobie pogodę ducha i wdzięczność. A Kiedy ludzie mówią mu – No! Ale ci się udało napisać tę książkę! To on zawsze im odpowiada: - „Wiecie? Może ja jestem utalentowany?” Zapraszam do wysłuchania bardzo osobistej rozmowy z Józefem Henem w audycji „Myślidziecka 3/5/7”, Katarzyna Stoparczyk
To jest temat na pisanie, a nie na opowiadanie. Mogę tylko powiedzieć, że pewne rzeczy nie mijają i nawet wzmacniają się. Chyba gdzieś w moich dziennikach jest o tym, że Albert Camus powiedział, że największe nieszczęście dla mężczyzny jest przyjaźń z większą kobietą. Czy to jest w ogóle możliwe? Tak. Miłość brzydkiej i przyjaźń z piękną. Otóż ja mówię, że on tu się mylił, bo dla człowieka starego obecność pięknej, atrakcyjnej, mówmy po prostu, kobiety obok,
Jest bardzo sympatyczna i miła, ale Albert Kamil nie zdążył się zestarzeć, kiedy zmarł. Miał 48 czy 49 lat. Tego doświadczenia, co ja pod tym względem nie miał. Ale to każdy pan po 80 powie pani, że jest wrażliwy, może nawet bardziej niż kiedyś na urodę kobiecą. Co takie przebywanie z kimś, kogo uznaje pan za atrakcyjnego, panu daje? No to jest, że warto żyć na tym świecie, są piękne sprawy. Mężczyzna zwykle jest szczęśliwy w czyjejś obecności.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Katarzyna Stoparczyk przedstawia gościa programu - Józefa Hena, pisarza i scenarzystę filmowego.
Katarzyna rozmawia z Józefem Henem o jego dorosłej biografii, w tym o jego przyjaźni z Tadeuszem Różewiczem i nagrodzie Nike.
Józef Hen opowiada o swoim dzieciństwie, urodzeniu i pierwszych doświadczeniach, w tym o ucieczce z Warszawy w 1939 roku.
Józef Hen opowiada o doświadczeniach z wojny, w tym o dobroci, jaką okazywali mu ludzie podczas podróży.
Józef Hen opowiada o powrocie do Warszawy po wojnie i o swojej relacji z rodziną, w tym o relacji z tatą.
Józef Hen opowiada o zmianie nazwiska i inspiracjach do pisania, w tym o inspiracji z literatury i doświadczeń osobistych.
Pan Józef Hen opowiada o swoim zainteresowaniu pracami Boja Żeleńskiego, który odnosił się do niego jako do autora powieści 'Nikt nie woła'. Hen opisuje, jak Żeleński wpływa na polską satyrę i literaturę, a także opowiada o swoim emocjonalnym reagowaniu na zakończenie pisania książki o Żeleńskim.
Pan Józef Hen przedstawia pomysł na rozdanie kilku egzemplarzy swojej ostatniej książki, podkreślając, że czytelnicy powinni kupować książki zamiast rozdawać je. Rozmowa przechodzi na temat życia i jego celów, a Hen podziela się swoimi marzeniami.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.