Schwytany po latach. Jak Mosad wytropił Adolfa Eichmanna

W 1946 roku ucieka ze słabo ostrzeżonego obozu jenieckiego i ukrywa się na farmie. Wciąż jednak istnieje ryzyko, że ktoś może trafić na jego ślad i Eichmann postanawia uciec do Argentyny. Po załatwieniu wszystkich formalności Eichmann wyrusza do Włoch, zatrzymując się po drodze w klasztorach, które zapewniają mu schronienie. 17 czerwca 1950 roku wypływa z portu w Genui i 14 lipca dociera do Buenos Aires. Tam dostaje zakwaterowanie i rozpoczyna życie pod fałszywym nazwiskiem. Przebycie do Buenos Aires nie oznacza jednak, że Eichmann może czuć się bezpieczny. Nadal jest poszukiwany, a słynny łowca nazistów Szymon Wiesenthal dokładnie obserwuje żonę i dzieci Eichmanna, które pozostały w Niemczech.

Wiesenthal wierzy, że jeżeli nazista żyje, to istnieje możliwość, że będzie próbował skontaktować się z żoną Weroniką. Ta jednak uparcie twierdzi, że rozwiodła się w 1945 roku i nic nie wie o losie swojego męża. Prosi też władze austriackie, aby oficjalnie uznały go za zmarłego. W rzeczywistości jednak otrzymała wiadomość od Eichmanna i przygotowuje się do wyjazdu do Argentyny. W 1952 roku Weronika wraz z trójką dzieci niespodziewanie opuszcza Niemcy i wyjeżdża do Argentyny. Tam dołącza do męża i rozpoczynają spokojne życie w Buenos Aires. Wiesenthal jest wściekły. Zniknął jedyny trop, który mógł go doprowadzić do byłego SS-mana. Poszukiwania Eichmanna utknęły w martwym punkcie. W 1956 roku ma jednak miejsce wydarzenie, które ponownie naprowadzi śledczych na trop nazisty.