III Rzesza po śmierci Hitlera. 22 dni rządu admirała Dönitza

Misja specjalna w RMFFM. Trzecia Rzesza po śmierci Hitlera. 22 dni rządu admirała Denitza. Jest 8 maja 1945 roku. Do kwatery marszałka Żukowa, mieszczącej się w zdobytym Berlinie, przybywa delegacja niemiecka. W jej skład wchodzą Feldmarszałek Wilhelm Keitel, Admirał Hans Georg von Friedburg i generał lotnictwa Hans-Jürgen Stumpf. Czekają już na nich przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Związku Radzieckiego i Francji. Spotkanie ma tylko jeden cel. Niemcy mają podpisać akt bezwarunkowej kapitulacji. Po godzinie 22.43. Trzej przywódcy reprezentujący Wehrmacht, Luftwaffe i Kriegsmarine składają podpisy na dokumencie.

To wydarzenie jest uznawane za symboliczny koniec II wojny światowej w Europie. Kapitulacja nie zakończyła jednak rządów nazistów w kraju. Przez jeszcze ponad dwa tygodnie na czele tego, co pozostało z III Rzeszy, będzie stał admirał Karl Demitz, wyznaczony na nowego przywódcę przez Hitlera. Co więcej, w mieście Flensburg nadal funkcjonuje nazistowski rząd, a jego ministrowie wciąż spotykają się, by dyskutować o przyszłości Niemiec. Dlaczego alianci przez ponad dwa tygodnie tolerowali istnienie tego nazistowskiego ośrodka władzy? I dlaczego Hitler wyznaczył na swojego następcę właśnie admirała Dynica? W dzisiejszym odcinku Misji Specjalnej przybliżymy historię ostatniego rządu III Rzeszy. Jest 29 kwietnia 1945 roku.

Na ulicach Berlina trwają ciężkie walki, a Armia Czerwona jest już zaledwie kilkaset metrów od bunkra pod Kancelarią Rzeszy. Adolf Hitler, świadomy zbliżającego się końca, dyktuje swojej sekretarce testament. Chce też wyznaczyć swojego następcę. Według oficjalnych zasad sukcesji ustalonych w 1941 roku powinien nim zostać Hermann Göring. Jednak w przeciągu ostatnich kilku dni doszło do wydarzeń, w wyniku których dowód celów Dwafe popadł w niełaskę. 23 kwietnia Göring upewnia się, że Hitler postanawia pozostać w Berlinie do końca. Dowiaduje się także, że miasto zostanie już wkrótce całkowicie otoczone przez Sowietów. Słyszał też, że Führer doznał załamania nerwowego i zrzekł się władzy, gdy dowiedział się o beznadziejnej sytuacji na froncie. Dlatego Goering wysyła do Berlina niezwykle ostrożnie napisany telegram.

Pyta w nim Hitlera, czy w tej sytuacji powinien przejąć przywództwo nad Niemcami. Pisze. Jeżeli do godziny 22 nie otrzymam informacji zwrotnej, uznam, że utracił pan zdolność do podejmowania decyzji i obejmę w pana zastępstwie władzę w kraju. Telegram dostaje się jednak najpierw w ręce Martina Bormana, sekretarza Hitlera. Borman nienawidzi Goeringa i przedstawia działanie dowódcy Luftwaffe jako zdradę. Hitler wpada we wściekłość. Pozbawia Goeringa wszystkich funkcji, a następnie rozkazuje go aresztować. 28 kwietnia Führer dowiaduje się, że Heinrich Himmler, szef SS i jeden z jego najbardziej zaufanych popleczników, rozpoczął tajne negocjacje pokojowe z aliantami zachodnimi. Jest to prawdziwy cios dla Hitlera, który krzyczy To największa zdrada w historii świata!

Macie go aresztować i postawić przed sądem! Ponieważ dwóch najpotężniejszych ludzi w kraju popadło w niełaskę, Hitler musi przed śmiercią wyznaczyć kogoś innego. Nie mianuje jednak nikogo na stanowisko Führera, który łączy funkcje prezydenta i kanclerza. Hitler nie chce, by ktoś inny nosił ten tytuł i na czele Niemiec ma znów stanąć prezydent. Wódz III Rzeszy podejmuje dość niespodziewaną decyzję. Mianuję admirała Denitza na prezydenta Rzeszy i głównodowodzącego sił zbrojnych. Hitler ma jednak ważne powody, by wybrać na swojego następcę właśnie dowódcę Kriegsmarine. Po pierwsze, Deniz jest w zasadzie jednym z naprawdę niewielu dowódców, którym Hitler wciąż jeszcze ufa. Ale jest też bardziej praktyczna przyczyna. Deniz przebywa na północy Niemiec, w regionie, który wciąż nie został jeszcze zajęty przez wojska alianckie.

Na kanclerza Rzeszy Hitler powołuje Josefa Goebbelsa, ale jest to w zasadzie nominacja czysto symboliczna. Szansy na to, że ministrowi propagandy uda się uciec z oblężonego miasta są praktycznie żadne. Poza tym Goebbels już postanowił, że wraz z żoną odbierą sobie życie, uprzednio zabijając swoje dzieci. 30 kwietnia 1945 roku Hitler popełnia samobójstwo. Goebbels robi to dzień później. Wkrótce wiadomość o śmierci Führera i jego testamencie dociera do Denitza. Ten jest mocno zaskoczony, gdy dowiaduje się o swojej nominacji. 1 maja 1945 roku Denitz wygłasza swoje pierwsze przemówienie jako nowy prezydent Rzeszy. Powiadamia w nim naród o śmierci wodza. Nasz Führer Adolf Hitler nie żyje.

Deniz pozostaje wierny III Rzeszy i ideologii nazistowskiej, choć sam nigdy nie był członkiem NSDAP. Z drugiej strony nie chce, by nowy rząd kojarzył się z reżimem. Dlatego stara się nie powoływać na wysokie stanowiska wpływowych dygnitarzy, którzy są kojarzeni ze zbrodniami wojennymi. Z drugiej strony musi wybierać spośród ludzi, którzy są dostępni na miejscu i spora część stanowisk zostaje obsadzona przez członków SS. Deniz ma też inny poważny problem w postaci Heinricha Himmlera, który przybył do jego kwatery, mając nadzieję na stanowisko w nowym rządzie. Co prawda Hitler w swoim testamencie kazał aresztować Reichsfuhrera za zdradę, ale admirał nie chce tego robić. Oddziały SS są dobrze uzbrojone i wciąż wierne Himmlerowi. Deniz obawia się starcia z tak potężnym przeciwnikiem.