III Rzesza po śmierci Hitlera. 22 dni rządu admirała Dönitza

Na ulicach Berlina trwają ciężkie walki, a Armia Czerwona jest już zaledwie kilkaset metrów od bunkra pod Kancelarią Rzeszy. Adolf Hitler, świadomy zbliżającego się końca, dyktuje swojej sekretarce testament. Chce też wyznaczyć swojego następcę. Według oficjalnych zasad sukcesji ustalonych w 1941 roku powinien nim zostać Hermann Göring. Jednak w przeciągu ostatnich kilku dni doszło do wydarzeń, w wyniku których dowód celów Dwafe popadł w niełaskę. 23 kwietnia Göring upewnia się, że Hitler postanawia pozostać w Berlinie do końca. Dowiaduje się także, że miasto zostanie już wkrótce całkowicie otoczone przez Sowietów. Słyszał też, że Führer doznał załamania nerwowego i zrzekł się władzy, gdy dowiedział się o beznadziejnej sytuacji na froncie. Dlatego Goering wysyła do Berlina niezwykle ostrożnie napisany telegram.

Pyta w nim Hitlera, czy w tej sytuacji powinien przejąć przywództwo nad Niemcami. Pisze. Jeżeli do godziny 22 nie otrzymam informacji zwrotnej, uznam, że utracił pan zdolność do podejmowania decyzji i obejmę w pana zastępstwie władzę w kraju. Telegram dostaje się jednak najpierw w ręce Martina Bormana, sekretarza Hitlera. Borman nienawidzi Goeringa i przedstawia działanie dowódcy Luftwaffe jako zdradę. Hitler wpada we wściekłość. Pozbawia Goeringa wszystkich funkcji, a następnie rozkazuje go aresztować. 28 kwietnia Führer dowiaduje się, że Heinrich Himmler, szef SS i jeden z jego najbardziej zaufanych popleczników, rozpoczął tajne negocjacje pokojowe z aliantami zachodnimi. Jest to prawdziwy cios dla Hitlera, który krzyczy To największa zdrada w historii świata!