Mikrohistorie z Lublina

Jaki to był szmer. Na wystawie w ośrodku, wystawie Pamięć Miejsca, pierwsza sala jest w jakimś sensie dedykowana historiom mówionym. Jest tam taka instalacja Tomka Pietrasiewicza, dyrektora Bramy Grodzkiej, gdzie mamy mnóstwo skrzyneczek z powkładanymi historiami mówionymi. I kiedy odpalimy te wszystkie historie mówione, kiedy usłyszymy kilkadziesiąt głosów przedwojennych mieszkańców i mieszkanek Lublina, Mamy możliwość chyba trochę poczuć ten gwar ulicy przedwojennej o wiele, wiele gwarniejszej niż teraz. To, co zwraca moją uwagę, zarówno jeżeli chodzi o ikonografię i opowieści, zarówno z okresu dwudziestolecia międzywojennego, jak i z okresu PRL-u, to to, że na ulicach było o wiele więcej osób. I to brzmienie było czymś zupełnie innym, czymś, czego dzisiaj nie możemy doświadczyć, dlatego rejestrowanie tych aktualnych dźwięków

No i oto mamy. Szum fal w Lublinie? Zalewu zębożyckiego. I przenosimy się w czasie do okresu PRL-u, bo tak mocno skupialiśmy się mówiąc o historiach mówionych zgromadzonych w Bramie na międzywojniu i na okupacji, ale ponad połowa naszych zbiorów to są już opowieści o tym bliższym nam czasie, o okresie PRL-u. I właśnie zalew zębożycki, który powstał w Lublinie już w okresie W latach 60-tych jest takim przykładem miejsca, które zarówno zarejestrowaliśmy jak brzmi, ale w naszym archiwum mamy też mnóstwo opowieści o tym, czym dla Lublinian i Lubliniańków jest to miejsce, czym było, jak powstawało i jak ważne jest dzisiaj. Przebogate archiwum dźwiękowe znajdziemy także na stronie teatrnn.pl.