Miesiąc przy torach w centrum Berlina

Sprawa ponownie kieruje uwagę na dostęp do broni czarnoprochowej w Polsce, której część egzemplarzy można posiadać bez pozwolenia. W samym sercu berlińskiego Prenzlauer Berg przez długi czas znajdowało się miejsce, obok którego przechodzili ludzie, nie zdając sobie sprawy, co kryje gęstwi na przyogrodzeniu torów. Dopiero przypadkowy spacerowicz przerwał ten stan niepewności. W piątek, 21 sierpnia o godzinie 11.30 w niewielkim parku niedaleko Zeiss Gross Planetarium natrafił na ciało kobiety ukryte w zaroślach. Śledczy ustalili później, że zmarłą była Ilse Hartmann, 46-letnia mieszkanka Berlina. Jak przekazały policja i prokuratura, ciało znajdowało się w tym miejscu od dłuższego czasu.

Rzecznik Michael Pezolt wyjaśnił w rozmowie z Bildem, że ta informacja pozostaje zastrzeżona, ponieważ może mieć znaczenie dla ustalenia sprawcy. Śledczy rozpoczęli poszukiwanie świadków i wszystkich osób, które mogły widzieć Ilse Hartmann w ostatnim okresie jej życia. W tym celu opublikowano jej fotografie. Każdy szczegół mógł mieć znaczenie, również wygląd kobiety w chwili śmierci. Miała na sobie brązową bluzę dresową, brązowy t-shirt, krótkie spodenki w czerwono-pomarańczowo-niebieskie paski oraz brązowe sandały. Obok, w krzakach, Znajdował się czarny plecak należący do niej. Z opisu wynika też, że była osobą szczupłą i miała około 170 cm wzrostu. Według informacji podanych przez Bild, Inse Hartmann mieszkała bardzo blisko miejsca, w którym ją odnaleziono.

Z jej mieszkania do parku miało być zaledwie 5 minut pieszo. Kobieta żyła sama w niewielkim lokalu. Z relacji sąsiadów wynikało, że wcześniej zwracała uwagę otoczenia. Policję wzywano tam między innymi wtedy, gdy proszono ją o zachowanie ciszy albo o interwencję wobec gości przebywających w mieszkaniu. Wiadomo również, że zmagała się z problemami psychicznymi i utrzymywała kontakty w środowisku osób bezdomnych. Te informacje nie przesądzają jednak o tym, co wydarzyło się w parku. Dla śledczych były raczej punktem wyjścia do odtworzenia ich ostatnich dni. Sama lokalizacja rodzi kolejne pytania. Jak to możliwe, że ciało przez tak długi czas pozostawało niezauważone w miejscu, gdzie codziennie pojawiają się spacerowicze i przechodnie? Czy ktoś widział Ilse Hartmann wcześniej w tej okolicy?

Czy ktoś zauważył coś niepokojącego przy ogrodzeniu biegnącym wzdłuż torów? Śledczy przyznali, że ciało musiało znajdować się tam już od pewnego czasu. Oznacza to, że odpowiedzi mogą kryć się nie tylko w działaniach sprawcy, ale również w drobnych, pozornie nieistotnych obserwacjach mieszkańców dzielnicy. W tej historii najbardziej uderza zestawienie codzienności z milczeniem miejsca, które przez wiele dni skrywało ślad przestępstwa. Prenzlauer Berg pozostawał w zwykłym rytmie miasta, podczas gdy w zaroślach trwało niewyjaśnione jeszcze zdarzenie, którego finałem była śmierć kobiety mieszkającej tuż obok. Dla prokuratury i policji kluczowe stało się więc nie tylko ustalenie kto doprowadził do jej śmierci, ale też odtworzenia ostatniej drogi Ilse Hartmann. Sprawa z Berlina pozostaje opowieścią o śledztwie prowadzonym w miejscu, które z pozoru niczego nie ukrywało.