Chłopak o niebieskich oczach (1977)
Przystojny chłopak o niebieskich oczach wsiada z Tobą do windy i uśmiecha się. Chwilę później czujesz na gardle zimne ostrze żyletki. To nie horror, to działo się naprawdę w Warszawie – dlaczego nikt nie słyszał krzyku ofiar?
Okej, cofnijmy się w czasie. Jesteśmy w Warszawie, jest listopad 1977 roku. Wyobraźmy sobie to miasto. Szare, takie trochę zmęcone codziennością PRL-u i nagle w tę monotonię wbija się taki ostry, paraliżujący strach. Kobiety zaczynają się bać, boją się wracać do własnych domów, boją się wchodzić do wind. Bo w tych windach czai się młody chłopak. Niewinna twarz, niebieskie oczy, ale w ręku żyletka. Analizujemy dzisiaj, wiesz, absolutną klasykę polskiego reportażu kryminalnego. Tekst Krystyny Chrupkowej, Chłopak o niebieskich oczach. Opublikowany w Kultowym Detektywie. Dokładnie. 10 lat po tych wydarzeniach, w 1987 roku.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Przystojny chłopak o niebieskich oczach wsiada z Tobą do windy i uśmiecha się. Chwilę później czujesz na gardle zimne ostrze żyletki. To nie horror, to działo się naprawdę w Warszawie – dlaczego nikt nie słyszał krzyku ofiar?